ARTE-M.C. Lazzeri

M.C.LAZZERI

 

A NOSA PONTE MALVAR , OBRA DE M.C.LAZZERI.

Cando lle comentei a Cecy Lazzeri a idea que temos na Asociación non dubidou un momento en colaborar connosco.

Eu sabía que Cecy é unha namorada do Patrimonio , porque quen ama o Patrimonio ámase a si mesmo , e ela reflícteo nas súas obras.

Cecy é mejicana , vive exactamente en San Miguel de Allende , unha cidade pertencente ao estado de Guanajato.

Despois de pasar moitos anos de azafata nas Aerolíneas de Aeromexico , agora é mestra de Artes Plásticas .

E desde a preciosa cidade de San Miguel envíanos a súa achega .

 

Apoios para A Recuperación e Arranxo da Ponte Malvar

COAATPO

https://www.facebook.com/pontemalvarcaminoreal/

O Colexio Oficial de Aparelladores e Arquitectos Técnicos da Provincia de Pontevedra

Hai uns días mantivemos unha entrevista con dirixentes do COAATPO , puxémoslles ao corrente das nosas preocupacións polo estado da Ponte Malvar e os seus arredores , por onde era paso o Camiño Real.

Despois de pasar pola comisión da xunta directiva puxéronse en contacto connosco para facernos saber que apoian as nosas reivindicacións.

Desde a Asociación de Veciños O CHEDEIRO de Cerponzons agradecemos a súa solidariedade.

ROSANNA LÓPEZ SALGUEIRO




Boa días , hoxe unha muller enamorada da sua Pontevedra nos envía o seu apoio :


ROSANNA Lopez Salgueiro


La herencia que nos dan debemos mejorarla antes de trasmitirla a los que vienen, y eso es lo que hay que hacer con el Puente Malvar y el Camino Real. Queridos vecinos de Cerponzones, a por ello, contáis con mi apoyo!.


Licenciada en CC. Políticas y Sociología.

Doctorada en Derecho Público.

Especialista en Técnicas de Investigación Social.

 Máster en Gestión y Administración Pública.


Colaboradora en diversos medios de comunicación, radio, televisión, prensa escrita y digital. Dirige una fundación. Anteriormente ha sido Directora del Instituto de Estudios Turísticos de Galicia, Directora General de Comunicación Social de la Xunta, Delegada de la Consellería de Cultura y Turismo, y Vicepresidenta de la Comisión provincial de Patrimonio. Ha trabajado en la empresa privada como jefe de equipo de Consultoría. Ha tenido su propia empresa. También fue profesora de la Universidad de Vigo y La Coruña.

MARÍA BIEMPICA APOIA TAMÉN:

Abogada 
ex concejal del Concello de Pontevedra.

Hace unos meses a una pregunta de Juan José le respondí que nuestra intención era que las parroquias se sintieran parte de Pontevedra , era una de los cuatro pilares básicos de nuestras propuestas.

Y el patrimonio de vuestra parroquia es un elemento básico para que tenga valor y pueda ser admirado por los que viven ahí y los que os van e irían a visitar.

Mis felicitaciones por vuestra iniciativa que tenéis en recuperar el patrimonio de vuestra parroquia de Cerponzons.

Contad con mi apoyo , ojalá las autoridades competentes se pongan de acuerdo para el arreglo del Puente Malvar y la recuperación del Camino Real.

JOSÉ BENITO GARCIA 

Un home que coñoce o Patrimonio pedra a pedra :

Mi total apoyo a la iniciativa de la Asociación de vecinos O Chedeiro de Cerponzons, para la recuperación del Patrimonio de la parroquia, sobre todo en lo referente al Puente Malvar y el Camino Real. Deseo que estos objetivos se vean cumplidos y que este patrimonio, vuestro y nuestro, bien común de todos los vecinos de Pontevedra, se vea valorado, protegido y conservado en su justa medida. Suerte.

José Benito García é investigador da historia de Pontevedra e da Zona Monumental e participou na elaboración do Primer Itinerario Heráldico pola Zona Monumental de Pontevedra.

 Os seus libros más coñocidos son Habladme Piedras e Templarios y Mareantes en la Gesta de Colon

A SEÑORITA CARMIÑA ( 2 )

15 de Novembro do 2019 ,  Carmiña cumpliría 104 anos.


8 de Maio do 2017 , estivemos na Facultade de Ciencias da Educación .

Desde a Asociación de Veciños O Chedeiro achegamonos para dar a coñocer os alumnos da Facultade a historia de Carmiña .






Hoxe Cerponzons é novamente noticia nos medios informativos .

O Diario de Pontevedra , La Voz de Galicia , o Faro de Vigo …

A homenaxe realizada pola Asociación de Veciños O CHEDEIRO reuniu a veciños e veciñas de Cerponzons e Lérez que foron alumnos de Carmiña , ou que lembraban á mestra por ser veciña súa.

O CHEDEIRO agradece aos concelleiros Luís Bará e Carme Fouces , así como á ex delegada de Cultura María Xesús López Escudeiro que interviñeron nesta homenaxe á nosa querida Carmiña.

E unha mención especial para aqueles veciños e veciñas que colaboraron co noso traballo de recompilación sobre a vida de Carmiña , grazas a vos podemos facer esta homenaxe.






REPORTAXE DA HOMENAXE :


Escoita esta emisión :

http://pontevedraviva.com/radio/emision/310/do-gris-ao-violeta-pontevedravivaradio/?lang=es


A Asociación de Veciños O Chedeiro vén desenvolvendo desde hai meses , coa colaboración da Concellería de Patrimonio e Cultura do Concello de Pontevedra , un traballo relacionado coa figura de María del Carmen del Valle y del Río , veciña e mestra nos anos 60/70 na nosa parroquia .Este traballo xa está rematado e agora é o momento de realizar a merecida homenaxe á que foi para moitos veciños de Cerponzons a súa primeira mestra.Á directiva da Asociación de Veciños O Chedeiro gustaríalle contar coa vosa presenza.

HOMENAXE A CARMIÑA : 23/03/2017
María del Carmen del Valle del Río naceu en Cádiz ( 15/11/1915 ) de familia de militares , o seu avó foi xeral en Filipinas e o seu pai chegou a ser comandante , de orixen francés .

Carmiña queda orfa moi xovenciña e vén vivir á parroquia de Lerez , onde é acollida polo seu tío materno Leandro del Río , cura da devandita parroquia.

A súa infancia e adolescencia discorreu entre imaxes relixiosas , escudos e armaduras militares da súa familia , por esa época tivo de compañía de xogos aos fillos do cura . Don Leandro á parte de ser cura , exerceu o papel de pai , tanto para o seu fillo e fillas , como para a súa sobriña.

Carmiña a medida que ía crecendo dábase a ver que a súa forma de ser e a súa forma de vestir diferenciábase das demais mulleres , ” moi masculina ” ” extravagante ” ” pintorreada ” ” adiantada ao seu tempo ” …así a vían e así a lembran aínda moitos veciños.

Ademais da súa estética pouco ou nada común , ela estivo fóra de dos canons de conduta do franquismo debido á súa orientación sexual .

Sobre os anos sesenta , veu a vivir ao lugar de Pidre , parroquia de Cerponzons , alugou casa e pronto empezou a dar clases particulares para os pequenos da parroquia.

Lembro aquela casa de pedra , aínda hoxe en día consérvase parte dela , unha casa que por fóra pintara pedra a pedra de cores rechamantes , vermello , azulon , amarelo , verde ….en cambio por dentro , as habitacións eran escuras , cunha decoración cargada , cortinas grandes , armaduras , cadros dos seus familiares militares….

A súa relación cos animais era tal , non podía vivir sen eles , que sempre estivo rodeada de cans , gatos e algunha que outra tartaruga , ata tivo un mono , como nos recordou Tito , veciño de Lerez.

Cando facía bo tempo tíñanos unha zona do seu xardín para estudar , un lugar onde baixo a sombra dunha pereira ensinábanos as primeiras letras e números .

Cos anos Carmiña foi enfermando e a súa coxeira acrecentábase , o que lle impedía ter a mobilidade adecuada para moverse na bicicleta que usaba para baixar á cidade , aquela bicicleta adornada de cintas de cores que lle acompañou durante anos.

Foi debido á súa enfermidade pola cal se marchou de novo a vivir a Lerez xunto aos seus familiares , aos poucos foise refuxiando na súa soidade , ás veces interrompida polos nenos da zona cos cales pasaba algún momento.

Rodeada exclusivamente dos seus cans e gatos , que era a compañía coa que mellor se atopaba , foise aos poucos debilitando , morrendo no ano 1998, o día 16 de Agosto.

Os que tivemos a sorte de coñecela e de recibir os seus ensinos sempre a lembramos como unha muller recta pero moi cariñosa e xenerosa , con ela aprendemos a ser tolerantes e respectuosos , e grazas a Carmiña estes valores que nos inculcou empezámolos a poñer en práctica desde moi novos.

Este xoves a Asociación de Veciños O Chedeiro de Cerponzons , xunto coa colaboración da Concellería de Patrimonio e Cultura do Concello de Pontevedra rendismolle unha homenaxe á nosa querida mestra Carmiña .

Grazas a colaboración de Tito , Constante , Lito e Biry Biry.


Grazas a todos os veciños que se achegaron a rendirlle esta homenaxe e participaron no coloquio recordando as anécdotas que tiveran con Carmiña.

Grazas a todos aqueles que non poderon asistir por diversos motivos , pero nos enviaron o seu mensaxe apoiando este homenaxe.
Quero terminar comentando o que a finalizar a miña intervención en este homenaxe decindo unha frase de unha gran muller que foi tamén mestra , esta muller chamavase María Vitoria Moreno :

AS PERSOAS ESTAMOS FEITAS PARA LEVAR ADIANTE OS SOÑOS MÁIS FERMOSOS , E ESTE HOMENAXE A CARMIÑA E UN DELES.


LECTURA FEITA POLO SECRETARIO DA ASOCIACIÓN:

HOMENAXE A CARMIÑA
Boas tardes .

Desde a Asociación de Veciños O CHEDEIRO querémosvos agradecer a vosa presenza a este acto de homenaxe a unha muller que para moitos de nós deixou pegada nas nosas vidas.


Na nosa Asociación de Veciños un dous traballos que tivemos en mente os actuais membros da Asociación foi a de homenaxear aos nosos veciños que ao longo dos anos dedicaron parte dá súa vida por realizar diversas actividades en ben dá comunidade de Cerponzons.

Unha destas persoas que se merece este recoñecemento é a que para moitos de nós ensinounos por primeira vez a escribir e ler , María del Carmen del Valle del Río , a señorita Carmiña.

E despois de tantos anos de esquecemento , de non ter un recoñecemento con ela , é momento de rescatala do anonimato e recoñecer a súa achega en parte fundamental na nosa historia dá parroquia .

Foi non mes de Marzo do 2015 cando na praza dá Ferrería tivo lugar a exposición 
DO GRIS O VIOLETA . ACHEGAS A HISTORIA DÁS MULLERES DE PONTEVEDRA.
Nesta exposición atopábase María del Carmen del Valle del Río , unha muller contraria ao que naqueles tempos tíñase como ideal feminino , a de ser unha muller sacrificada , obediente e subordinada non ía con ela , naquela época do franquismo víase mal o feminismo por medo a que se convertese en algo satanico , anti feminino e antinatural .

Carmiña estaba en desacordo cos principios daquela doutrina implantada polo réxime e era contraria ás normas tradicionais , xeneralizadas e aceptadas pola maioría , podemos asegurar que foi unha pioneira e unha rebelde naqueles anos grises.

Ou atoparme a ela nesta exposición a miña sensación foi a de orgullo , e ao momento aflorou en min un sentimento de gratitude por esta homenaxe que se lle estaba a realizar á miña mestra , á nosa mestra Carmiña.

Seguramente para moitos que visitaron esa exposición a señorita Carmiña sería totalmente descoñecida , pero tamén creo que pensaron que se estaba ali é porque tería suficientes motivos para ser recoñecida e ter ese espazo dedicado á súa persoa.

Moitos daqueles nenos que tivemos a sorte de coñecela e recibir os seus ensinos temos que estarlle agradecidos polo que nos impartiu naquel pequeno horto da súa casa, ela foi a fonte onde nos fomos criando nos valores á tolerancia, á igualdade , ao respecto , á convivencia e á equidade .

A Asociación de Veciños quere agradecervos a todos vos que estades aquí presentes a vosa asistencia , tamén os Veciños que por motivos de traballo non poden estar aquí neste momento , pero que nos transmitiron ou seu apoio a este homenaxe .

A Constante , Biry ( Angel Losada ) , Tito e Lito , por participar cos seus recordos hoxe aquí en directo , xunto cos demais Veciños que nos axudaron a realizar este traballo , a Chus Escudeiro , Carme Fouces , e a Luís Bará , Concelleiro de Patrimonio Histórico e Cultura do Concello de Pontevedra e a todo ou seu equipo ( Xiana é María ) que colaborou neste traballo , a nosa máis sincera felicitación e agradecemento , por levar a cabo este gran acerto de pagar esta débeda pendente .

Para rematar , quero lembrar unha frase dita por outra gran muller , mestra dun dous meus fillos ou cal sempre a recorda con muito agarimo :

Como ben dixera María Vitoria Moreno : «As persoas estamos feitas para levar adiante os soños máis fermosos , e este homenaxe e un deles .

Ligazóns relacionados con Carmiña :

http://pontevedraviva.com/xeral/35294/cerponzons-homenaxe-mestra-carmina-2017/

http://www.cifpcarlosoroza.es/?p=2732

http://pontevedraviva.com/radio/emision/310/do-gris-ao-violeta-pontevedravivaradio/?lang=es

http://pontevedraviva.com/cultura/18536/gris-violeta-exposicion-mulleres-pontevedra-fotos/?lang=es

http://www.farodevigo.es/portada-pontevedra/2017/03/24/srta-carmina-maravillosa-rareza/1647538.html


A FAMILIA…

Comenzamos, esta foto e dun home que foi o último Gobernador de Filipinas , eu de pequeno teño visto nunha casa da nosa parroquia en un retrato enorme de grande colgado da parede , era o avó da persoa que vivía en esa casa.

Sabedes quen vivía en esa casa ? A señorita Carmiña.


Diego de los Ríos

Retrato de Diego de los Ríos y Nicolau aparecido en La Ilustración Española y Americana el 22 de enero de 1910 (autor: Franzen).
Diego de los Ríos y Nicolau (9 de abril de 1850 – Madrid, 4 de noviembre de 1911) fue un militar y senador español.

Destinado en Filipinas, tomó parte en la guerra contra los insurrectos filipinos. Como general al mando de Visayas y Mindanao, se distinguió en sofocar la rebelión en Mindanao. Posteriormente se trasladó a Iloilo, capital de la isla de Panay, en Visayas, donde sostuvo nuevos combates contra los insurrectos, venciéndoles en la batalla de Panay, el 2 de mayo de 1898.

El 13 de agosto, tras la caída de Manila (otras fuentes hablan de septiembre)[1] era el comandante español más veterano de Filipinas, y fue nombrado gobernador-general de Filipinas en funciones, haciéndose cargo de los restos de las fuerzas españolas en Visayas y el sur de Filipinas. No abandonó Iloilo (otras fuentes hablan de que se trasladó a Manila, en manos de los estadounidenses, si bien posteriormente volvió a Iloilo).[1] Dado que se había firmado un armisticio con los estadounidenses el 12 de agosto su función fundamental fue organizar la repatriación de las tropas españolas, incluyendo los prisioneros de guerra.[1]
Deseando conservar Visayas y Mindanao para España, De los Ríos solicitó al gobierno español que le permitiera efectuar algunas reformas, por lo que hizo una declaración al pueblo de Visayas concediendo la creación de un Consejo de Reformas, compuesto por filipinos, la mitad elegidos por voto popular y la otra por él mismo. Sin embargo, las reformas nunca se pusieron en marcha, ya que la sublevación se produjo el 28 de octubre.[2]
Permaneció en Iloilo hasta el 24 de diciembre del mismo año, cuando tuvo que abandonar su base en Panay debido a los ataques de los insurrectos filipinos,[1] trasladándose a Zamboanga, en Mindanao. El 6 de enero se trasladó a Manila, efectiva y formalmente en manos estadounidenses (tras la firma, el 10 de diciembre, del Tratado de París), desde donde se encargó de la repatriación y la liberación de los últimos prisioneros de guerra, tratando tanto con el general Otis por parte estadounidense como con el presidente filipino, Emilio Aguinaldo. De los Ríos permaneció en Manila hasta el 3 de junio de 1899 cuando, en compañía de un gran contingente de tropas españolas (fundamentalmente las tropas estacionadas en Zamboanga y Jolo, llegadas a Manila en mayo), zarpó hacia España.[1]
Tras su retorno a España, fue jefe del Estado Mayor Central. En 1907 fue sido nombrado teniente general y en 1910 capitán general de la I Región Militar (Castilla la Nueva, incluyendo Madrid, y Extremadura).[3] El mismo año fue elegido senador por Cáceres. Ocupó ambos puestos hasta su fallecimiento en 1911.

SOBRE O SEU TÍO, O CURA DON LEANDRO:


OUTRAS NOTICIAS, ESQUELA FAMILIAR DO 21/01/1969 :





A MATANZA DO PORCO

RECORDOS DE NENO 

Bos días , no San Martiño véñenseme á memoria a época da matanza do porco , os recordos apíñanseme cando empezo a lembrar como se preparaba a matanza.

Acudían os veciños para botarnos unha man , no momento que tocaba matar o porco , os veciños acudían a colaborar uns con outros.

O primeiro que se facia era a preparación da herba seca para o chamusco e ter o banco para a matanza e o sangrado do porco .

Recordo ao meu pai dando as indicacións pertinentes , a min normalmente dicíame que me apartase , despois á hora de queimar os pelos do porco deixábame coller as pallas e prenderlles lume e pasarllo por todo o corpo , logo lavalo con agua quente , darlle a volta e facer o mesmo polo outro lado , quitarlle as uñas ….

Antes disto sucedía o mais impresionante , aquel coitelo que con certeza o meu pai introducía naquel animal e poñíase unha tina para recoller o sangue , a cal despois a miña avoa Ramona pacientemente revolvía .

Colección de coitelos da matanza (do avó de Maite).

Meu pai empezaba por quitar a papada e dende ahí iba abrindo o porco ata a parte traseira , extraía as tripas do porco que as mulleres recollian nuns barreños e deseguido acudían a beira do río Rons a lávalas, un traballo mui delicado que non deixaban facer a calquera.

Os homes unha vez baleirado o porco dedicábanse a colgalo na adega , así quedaba alí toda a noite , ao seguinte día procedíase ao despezamento e ao meu tocábame salgar todo os xamóns , costela , orella , etc. 

O salgado faciase con sal gordo en abundancia , entre o frío e o sal , as miñas mans quedabanme conxeladas.

Pero todo esto que tiña que facer supervisado sempre polo meu pai , para que non quedase ningún centímetro de carne sen salgar , sinon pasado uns días despois o porco non colle o sal.

A min o que me gustaba máis era aquel traballo que lle tocaba á miña avoa , o de faceros chourizos e as morcillas , pacientemente ía enchendo as tripas con aquel sangue , piñóns , uvas pasas….

Ver despois aquela cociña con todas as morcillas de diferentes tamaños alí colgadas dábanme unhas ganas de coller unha cadeira e empezar a comelas !!!

E o cheiro dos chourizos ! Ainda perdura na miña cabeza .

Daquela era a principal fonte de abastecemento que había nas casas do rural en todo o ano , ademais de constituír xunto co Entroido una das formas máis representativas da cultura popular galega, con moitos séculos de tradición .

Ramona Cochon Ramos , a miña avoa.

Pasou en Cerponzons , anos 1913/14/22

1913 –  FERNÁNDEZ de PRADA

img_2470-1

En Pontevedra se han recibido dos importantes donativos para la Casa Hospicio

Uno de estos lo envió D.Arturo M. , secretario de la Cámara del Arzobispado , por cuenta del legado del señor Fernández de Prada , párroco que fue de la parroquia de San Vicente de Cerponzones. Asciende a 30.000

1914-NOMBRAMIENTO DE COADJUTOR

img_2472

El Exc.Sr. Cardenal Arzobispo de la Archidiócesis ha hecho los siguientes nombramientos de coadjutores :

D. José Ramón Teira Pernániez de San Vicente de Cerponzones.

 

 

ARTE- Ester Iglesias

ILUSTRACCION DA PONTE MALVAR POR ESTER IGLESIAS


 

Bos dias , quérovos presentar a unha xoven artista .

Chámase Ester Iglesias Bello.

 

Ela é Ilustradora. Naceu nunha aldea de nome Quireza , pertencente ao concello de Cerdedo.

Gradúose en Belas Artes pola Universidade de Vigo .

Ten un Master en libro ilustrado e animación audiovisual pola misma Universidade.

E no seu tempo libre toca a gaita .

Despois dun curto espazo de tempo acábanos de entregar no día de hoxe a obra realizada por ela referente á nosa querida Ponte Malvar.

 

Cando Ester soubo da nosa causa , da nosa loita , para que se restaure a nosa Ponte Malvar e acondiciónese o tramo por onde pasaba o Camiño Real púxose a colaborar de inmediato e o resultado é este que estades a observar.

Ester quere así desta maneira apoiar a nosa causa entregándonos a súa obra realizada da maneira que nos gustaría ver aos veciños a Ponte Malvar.

Teño que comentarvos que esta obra que realizou Ester foi a través de fotografías que lle enviamos , o cal o seu esforzo foi maior para realizalo sen chegar a estar no lugar e lograr que a ilustración fose tal como é a ponte.Deseguido podemos ollar a realización da obra paso a paso :

ARTE- Manuel Boullosa

MANUEL BOULLOSA BÓVEDA

 

Manuel Boullosa é un artista especializado na arte do puntillismo e a plumilla .

A maioría e as súas coleccións baséanse en diversos temas que rodean o mundo rural , as igrexas , hórreos, prazas etc.

O puntillismo ou divisionismo é unha técnica pictórica que consiste en representar a vibración luminosa mediante a aplicación de puntos que, ao ser vistos desde unha certa distancia, compoñen figuras e paisaxes ben definidas. Nos cadros todas as cores son puros e nunca se mesturan uns con outros senón que é o ollo do espectador quen o fai.

Cada un dos puntos que compoñen a obra teñen un tamaño similar, de forma que o espectador non pode deixar de observar unha perfección que fai pensar nunha imaxe idílica conxelada, como unha visión duradeira da realidade ou a imaxe.

Fai un meses falamos con Manuel Boullosa e a súa disposición a colaborar connosco foi inmediata , agora xa queda pouquiño para que a sua obra esté rematada.

Pedimoslle a Manuel que nos fixera un traballo coa técnica do puntillismo,  que domina a perfección  , como se pode observar nas innumerables exposicions que leva feito.

Eiqui pódese observar o inicio da obra basada na nosa Ponte Malvar :


Fai uns días que Manolo amosou o traballo que está realizando a través do grupo: Tu no eres de Pontevedra si no ….

Eiqui podedes observar o seu traballo :

https://www.facebook.com/groups/241809349363036/permalink/560590104151624/

Manuel Boullosa sempre está ahí para apoiar a muitas causas.

Este e o enlace da súa paxina, para sí alguén quere ollar as súas obras, cómo por exemplo o Hórreo da Casa Rectoral…..

https://m.facebook.com/Manuel-Boullosa-Boveda-834206493343775/

ARTE-CELSO VARELA DURO

PAISAXES DE CERPONZONS POR ROMA, PARÍS….

Neste apartado para a pintura irei expoñendo o que atopamos de pintores que co seu pincel reflectiron algún recuncho da parroquia.Tamén irei colocando as obras que diferentes personalidades do mundo da pintura realizaron tendo en este caso por referencia basicamente a Ponte Malvar.Empezamos con estas tres pinturas que son obra do pintor Celso Varela Duro, nelas podemos observar que aparece entre o paisaxe a nosa Ponte Malvar.

CERPONZONS PRESENTE EN ROMA E PARIS :

14/12/2018 

Hoxe foi un deses días en que un se sinte feliz e dás grazas á vida por atoparme con persoas como Celso Varela.
Tiña ganas de coñecer a Celso personalmente, fai uns anos que xa coñocía da súa obra, pero faltábame estar con él para charlar sobre algo que me traía en ascuas.

Falamos da súa parroquia, Briallos, e da miña tamén, eu quería saber o porque algunhas das súas obras está Cerponzons de protagonista, comezoume dicindo que sempre que pasaba por Cerponzons atraíalle a súa paisaxe, a súa estética…a súa harmonía, entendímonos o momento…..

Briallos

Eu recordáballe a miña niñez e as miñas añoranzas,o río,a ponte, o cheiro da terra húmida, o fume da lareira, os chourizos afumadonse….

Non puiden esperar máis e pregunteille por unha obra súa que leva por título: Manolo de Cerponzones.

Ríndose mostroume a foto de Manolo e falamos del, de novo os recordos viñeron á nosa conversación….

Pero eu quería tamén saber si a nosa paisaxe, a nosa parroquia, reflectido en tres das súas obras estiveron nalgunha exposición, miroume os ollos é dixome: por suposto Esperon ! Celso díxome que en moitas das súas exposicións estiveron esas tres obras, podes estar orgulloso da túa parroquia, coñécena en Roma é tamén en París ! 

Caramba ! Non me digas ! Que alegría dásme Celso !

Celso miroume e douse de conta que ainda así tiña as miñas dúbidas, que a miña cara de sorpresa sobre o seu comentario necesitaba dalgunha proba convincente.

Espera un momento, Celso afastouse un momento e marchouse ao seu despacho, ao pouco tróuxome a proba evidente, Cerponzons estivo en Roma é tamén en París :

CERPONZONS, A PONTE MALVAR :

A SÚA DEDICATORIA :


BIOGRAFÍA :

Na edición de INFO EN PUNTO aparece un artículo relacionado con un recoñocido pintor, natural de Briallos, o seu nome Celso Varela :

En la pintura de Celso Varela -retratos y paisajes expuestos en el Instituto Cervantes-, los colores configuran un ámbito tonal en el que aparecen motivos y situaciones entre trazos de una textura que aparece como fondo natural de un campo de cultivo alumbrado por un arco iris en clave abstracta.

En esta exposición, comisariada por Tomás Paredes, presidente de la Asociación Española de Críticos de Arte (AICA) se muestran obras de los últimos años, ‘Dama de rojo’, óleo sobre cartón piedra de 2005; ‘Mesa de Erminda’, óleo sobre cartón piedra de 2006; ‘O Eco’, pastel/cartón de 2007; ‘Angeles de Briallos’, técnica mixta/cartón 2012; ‘Briallos Paradiso’, 2012; o ‘Manolo de Cerponzones’ de 2013, con obras más recientes como ‘María Cayetano II, 2014. Técnicas diversas sobre cartón, un discurso de encuadres que recogen la mística de la creación que hacen del marasmo descriptivo una conjunción de factores en el tránsito de la propia existencia.

Celso Varela (Portas, Pontevedra, 1952), se dio a conocer en la Bienal Nacional de Arte, de Pontevedra, en 1975, y al año siguiente presentó su primera individual. Desde entonces ha participado en numerosas muestras colectivas, en bienales de arte, y en individuales que ha ido mostrando en espacios de Galicia, también en tiempo más reciente en París. Y ahora presenta en el Instituto Cervantes, de Roma, la muestra ‘La ceremonia del milagro. Retratos y paisajes, 2003-2014’, hasta el 7 de julio de 2014……
http://infoenpunto.com/not/13028/-lsquo-la-ceremonia-del-milagro-rsquo-de-celso-varela-en-el-instituto-cervantes-de-roma/


CELSO QUEDOU DE VOLVER POR CERPONZONS, QUIZÁIS A PONTE MALVAR DE NOVO SEXA PROTAGONISTA…..

MÁIS ENLACES RELACIONADOS :

https://docportas.wordpress.com/2013/02/18/celso-varela-habitante-da-pintura/
http://elemental.over-blog.net/article-un-gallego-expone-en-paris-44519209.html
http://www.farodevigo.es/sociedad-cultura/2014/06/03/celso-varela-arte-gallego-roma/1035436.html
https://www.farodevigo.es/portada-pontevedra/2011/03/29/exito-llegado-30-anos-trabajo-considero-merecido/530859.html

http://ccaa.elpais.com/ccaa/2013/02/08/galicia/1360323341_087750.html

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/cultura/2010/02/06/artista-pontevedres-celso-varela-lleva-obras-paris/0003_8276260.htm

https://www.elcorreogallego.es/gente-y-comunicacion/ecg/celso-varela-el-charlie-parker-de-la-pintura/idEdicion-2010-01-28/idNoticia-510624/

REPORTAXE DA TVG :

http://www.crtvg.es/cultural/corte-a-corte/no-obradoiro-do-pintor-celso-varela

PRESENTACIÓN EXPOSICIÓN:

O crítico de arte Ramón Rozas di de Celso Varela:

Veloz pero preciso. Casual pero meditado. Fugaz pero eterno. O pincel de Celso Varela móvese sobre a superficie da obra como un viaxeiro infatigable dirixido por unha bruxúla sen un norte aparente, que, dunha maneira case misteriosa, atopa finalmente a dirección correcta e precisa. Esa dirección será a que, conforme un rastro que se multiplica en cada obra dunha maneira exponencial, eclosione desde o frenesí creativo e formal que establece en cada traballo este pintor.

Celso envioume estas obras, con muito gusto as incorporo:

MESTRES E MESTRAS NA PARROQUIA

NOMES DE MESTRES QUE PASARON POR CERPONZÓNS 

1903…José Ricardo Arribas

1905…Manuel Portela Soto

1906…Luciano Cid Trullenque

1926…Abilio Bernaldo de Quirós y Alvarez ( falecido en 1945)

1927…Dolores Sarandeses Gutiérrez

1928…Luciano Carballo Quiroga (apx.)

1929…Mª Aurelia Carballo Valcarce

1932…Agapito Pérez Díez (apx. hasta os anos 50)

1932…Celia Piñeiro Cascallar

1954…Rafael Lago Novás

1955…Candido Carballo Escaríz (apx.)

1956…Demetrio Gómez Otero (apx.)

1960…Alicia (apx.)

1962…Gaspar (apx.)

1963…Paulino (apx.)

1964…Luis (apx.)

1965…Manolita (apx.)

1966…Mª del Carmen del Valle

1967…Gloria Lis Corral

1999…Concepcion Bargiela González

A continuación documentación donde están nomeada alguns de estos mestres é tamén unha subvención concedida a Fundación Fernandez y González de Prada no ano 1929 , estando de mestra María Aurelia Carballo.

 

img_2359img_2362img_2363img_2364img_2367

NOMEAMENTO DE GLORIA LIS , ANO 1967

img_1920

PARTE OFICIAL DO ANO 1931 PARA A CREACIÓN DE UNHA ESCOLA EN CERPONZONS

img_1779

A MORTE DE UN MESTRE 


ADRIAN SAAVEDRA, UN TALENTO NO MUNDO DA MÚSICA 

Adrian Saavedra Nieto ( Cerponzons / Pontevedra 1987 )

Este mozo veciño da nosa parroquia está a empezar unha aventura fascinante .





A súa actitude positiva sobre todo o que fai no mundo da música asegúralle un éxito na vida musical debido á súa gran sabedoría cultivada ao longo dos seus anos de estudos .



Licenciado en Composición pola Escola Superior de Música de Cataluña ESMUC con Arnau Bataller ( A herdanza Valdemar , Herois , Polseres Vermellas )




Graduado en Piano Clásico xunto a José A. Candisano polo CPM Manuel Quiroga de Pontevedra.







Estuda Análise e Composición de Música de Cinema con Joan Albert Amargós , Lluis Verges , José Nieto e Piano Jazz con Albert Bover e Abe Rábade no Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra.



Estuda produción musical con Carlos Rodgarman e Composición de Jazz / Música Moderna con Gary Willis , Pep Ou’Callagan e Tin Garland.


Participa no I Congreso Internacional de Música de Cinema de Madrid SONCINEMAD con Hans Zimmer , Chris Young , Trevor Jones , Harry Gregson-Willians , Darío Marianelli, Roque Baños.


Recibe clases maxistrais de Jerry Bergonzi ( Combo ) , Dick Oatts ( Big Band ) , Michel Camilo ( Piano ).




En Composición de Creación Actual polos mestres Mauricio Sotelo , Kaija Saariaho , Klaus Huber , Daniel Ott , Aureliano Cattaneo , Hilda Paredes , Menachem Zur.


No ano 2012 presenta THE ROCK BAND SHOW DVD , un proxecto para banda de música e grupo de música moderna gravado en directo no Pazo de Cultura de Pontevedra .


Compositor / Pianista de Novo Contemporáneo ( percusión contemporánea) presentando o proxecto Continuum dentro do Festival Internacional de Percusión 2012.


En leste mesmo ano estréase Terceira Oportunidade, curtametraxe dirixida por Xudit Casas e protagonizado por Elena González e Pablo Vázquez , pero-estreado en Madrid Showroom e estreado en Celanova ( Galicia ) , 4ª colaboracion coa directora despois de Recomposto ( 2011 ) , Carta a Rosalía /Curta a Rosalía (2010) e Sobre a Morte do Bieito (2009)





No ano 2011 estrea no Palacio da Ópera da Coruña , a obra Kallah Pallah-concerto para Percusión e Banda co grupo de percusión Odaiko Percussion Group e a Banda Municipal da Coruña baixo a dirección de Marcel Van Bree.


Hai un tempo que xunto con Nastasia Zürcher e Narci Rodríguez crean o trío:





Nastasia Zürcher Beat Trio , eiqui podedes escoitar un dos seus temas :


https://youtu.be/HxD3-8rDE3c






E podedes tamén escoitar á THE ROCK BAND SHOW 

Adrian Saavedra Band e Banda de Música de Pontevedra :


https://youtu.be/DSahpbxjhdo




Ligazóns relacionadas con Adrián Saavedra





http://www.lavozdegalicia.es/pontevedra/2011/08/21/0003_201108P21C4994.htm


http://nitope.blogspot.com.es/2016_10_01_archive.html


MAIO 2018

A TVG tamén se fai eco do éxito de Nastasia Zürcher, xunto no noso veciño Adrian Saavedra.

A cantante suízo galega acaba de ser premiada no Festival Liet de linguas minoritarias. 

Podedes ver a emisión no peche do progama, a partir aproximadamente desde 1:06:00


http://www.crtvg.es/informativos/a-cantante-suizo-galega-nastasia-zuercher-acaba-de-ser-premiada-no-festival-liet-de-linguas-minoritarias-3785612


9 de MAIO 2019 :