SÍMBOLOS DEFENSORES DO MAL, GRABADOS, MARCAS…

SÍMBOLOS E MARCAS PARA DEFENDERSE DO MAL.
Si damos unha volta pola nosa parroquia e ímosnos fixando nas portas e fiestras das casas máis antigas, tamén nas cortes, ou nos hórreos, nos muiños, en construcións tradicionais etc. quizáis nos atopemos con algún obxecto colgado ou algún símbolo gravado, os que tiñan a función de protexernos coñocemolos como defensas simbólicas.

Podemos relacionalos coas marcas apotropaicas (esta palabra é un adxectivo que provén do grego apotrepein (“afastarse”), e indica en xeral un xesto, unha expresión ou un obxecto que se utiliza para afastar un influxo máxico maligno…As figuras e signos apotropaicos, aínda que veñen de moi antigo,utilizáronse moito na época románica, son moitas igrexas onde podemos observar capiteis con monstros, canles obscenas etc.

Todos estes signos, figuras, marcas etc, tiñan en xeral unha función, a de protexer do mal en xeral e do diaño pricipalmente, tamén das bruxas, os aparecidos etc. Estes símbolos pérdense na noite dos tempos. Non era sólo na Nosa terra, en calquera parte de Europa usaban multitude de obxectos, podían ser naturais ou artificiais, a súa función era a de protexer dun posible perigo, dano ou mal. Cruces, evanxelios, sal, campás, moedas, cornos, dentes de xabalí, ferraduras, allos, castañas, acevo, coitelos…Dado que o cristianismo estaba moi arraigado na vella Europa, un dos símbolos máis usados foi a cruz, converteuse no icono principal para defenderse dos malos espíritos, tamén tivo a súa importancia a auga bendita, os evanxelios, o nome de Jesus…pero a cruz era a principal arma contra o mal.

A cruz, a sinal do cristián, é usada de diversas formas, cruzando os dedos en forma de cruz, a cruz no reverso das moedas, a cruz debuxada no chan, tocar madeira, que equivale tocar o madeiro onde Cristo foi crucificado…Foron anos que a sociedade estaba falta de todo, a medicina era escasa, era necesario crer en algo en que agarrarse e poder superar os medos aos problemas que xurdían día si e día tamén.

A cruz comparece en moitos dos espazos da casa ( portas, cheminea, portons, fiestras, nos hórreos…) era o freo á entrada dos males, ben puidese ser o demo, as bruxas, tormentas etc.

Estes símbolos vanse transmitindo popularmente e vanse incorporando ás construcións, con iso quen mandaba facer algún determinado símbolo facíao para protexer o máis apreciado, para evitar a súa perda e para que dese saúde e prosperidade a toda a súa familia.

Tamén podían ser símbolos gravados que non tiñan nada que ver co cristianismo, eran aqueles que estaban formados polas armas, coitelos, espadas , navallas ou tamén as armas coa que se defenden os animais, un dente, un corno, a pata dun cabalo…

Quen non recorda ver colgado nas portas ou nas cortes uns cornos ou unha pata dun conexo, dun cabalo… ? Ou ter unha ferradura, normalmente usada, ou unhas cabezas de allos, tamén algunha peza de roupa masculina ou unha serie de herbas ( as que se colocaban detrás da porta para evitar o mal de ollo), ter tamén plantas e froitos, que desempeñaban un eficaz sistema de defensa : o toxo, as silvas, o laurel, olivo,o acevo, que dicir da castaña…

Tamén podemos atopar nas construccións outros signos realizados polos canteiros.Existe unha gran variedade de signos, que poden inscribirse en tres grupos; o primeiro o máis habitual e variado, constituído por figuras xeométricas, ángulos, curvas, círculos, etc., pertencentes aos constructores que colocaban as pedras, un segundo formado por carácteres alfabéticos, letras sinxelas ou dobres (as iniciais dos nomes dos que traballaron esa pedra), e un terceiro, con significado simbólico ou relixioso.


Debemos respetar estes símbolos, todos eles son parte do noso Patrimonio, ás veces ocorre que por descoñecemento, os obreiros substitúen os linteis ou as xambas por outros novos e pérdense uns elementos que son parte esencial na historia destas construcións e mostra evidente dá súa antigüidade, un exemplo desta destrución son moitos dos muiños restaurados por infinidade de lugares que quedaron sen as marcas.

Algúns exemplos de marcas, signos, ferraduras, cornos…que temos na Parroquia :

De todas as marcas, símbolos, amuletos etc. que fun atopando, un amuleto na casa dunha veciña chamou o meu interese, un corno de cervo, segundo a súa dona éste corno debe ter polo menos 100 anos.

Como sucede con outros amuletos que teñen orixe animal este corno podía ter dúas vertentes, unha a de ser usado para o mal de ollo, outra para ser usado para problemas dá pel e dá pezoña, coñocido como alicornio ou licornio, pero que non ten nada que ver co propio corno do unicornio, confundido ou longo do tempo.

Nun artigo de Rafa Quintía fala sobre o corno de cervo : O corno de cervo tamén está relacionado co amuleto denominado pedra dá pezoña, pedra dá serpe, pedra dá cobra ou pedra do veleno, considerado ou mellor contraveleno contra toda picadura de serpe e mordeduras de calquera bicho pezoñento. Segundo Frei Gerónimo Feijoo, entre outros autores, estas supostas pedras sandatorias non eran outra cousa máis ca corno de cervo torrado a lume lento.
Para darlle utilidade o corno ponse nun recipiente con auga durante un tempo,e había que lavar despois nesa auga a parte do corpo infectada pola pezoña. 


Nas nosas propiedades sempre hubo signos e marcas.

Unhas, como se pode ver, eran para protexernos do mal, outras para identificar o canteiro que nos fixo a obra, tamén había marcas que se facían o gando, para identificar a propiedade de cada un, os ferreiros tamén tiñan as súas, os mariñeiros…

Tamén era habitual ter unhas marcas ou símbolos no xugo das vacas, o xugo ía decorado con tallas diversas ou figuras feitas con cravos, sobre todo na parte central e frontal. Esta decoración podía ser simplemente estética pero ás veces servía para identificar o propietario ou tamén como signo protector contra o meigallo (mediante o tallado de cruces ou estrelas).

Xugo de unha vaca propiedade de un veciño de Pidre.

Daquela os nosos antepasados en un chiscar de ollos sabían a señal ou a marca que estaban observando a quen pertencía, o mismo que hoxe en día pasa a calquera de nos o ver o logotipo de un marca determinada.

RESTOS ARQUEOLÓXICOS 

 
 
FONDOS ARQUEOLÓXICOS QUE SE ENCONTRARON EN CERPONZÓNS
(HOXE EN DÍA ESTÁN NO MUSEO PROVINCIAL)
 
 
 
 
Catalogación :
Objetos Nº inventario 015198
Designación Materiales de excavación
Título :
CERÁMICA COMÚN ROMANA. DEPÓSITO DA DELEGACIÓN PROVINCIAL DE CULTURA
CERPONZÓNS (PONTEVEDRA)
Descripción : 13 fragmentos de cerámica común romana.( 22/01/1999)
Hallazgo Pontevedra, Cerponzóns, San Vicente, Outeiro. Vigario 1998
Notas: Recogido por los servicios técnicos de la Delegación Provincial de Cultura de Pontevedra. Cronología Época Galaico Romana
Derechos Entidade Consellería de Cultura e Deporte.
Xunta de Galicia
 
 
 
Catalogación :
Objetos Nº inventario 015199
Designación Fragmento\cerámico
Título :
FRAGMENTO DE TERRA SIGILLATA, CERPONZÓNS (PONTEVEDRA)
Descripción : Fragmento de borde de vaso de terra sigillata, 22/01/1999.
Hallazgo Pontevedra\Cerponzóns, San Vicente,Outeiro. Vigario.1999
Categorías Fondo arqueológico Colecciones
Notas: Recogido por los servicios técnicos de la Delegación Provincial de Cultura de Pontevedra.Cronología ÉpocaGalaico Romana
Derechos Entidade Consellería de Cultura e Deporte.
Xunta de Galicia
 
 
Catalogación :
Objetos Nº inventario 015200
Designación : Tégula
Título : FRAGMENTO DE TÉGULA ROMANA. CERPONZÓNS
Descripción : Fragmento de tégula romana, 22/01/1999
Categorías Fondo arqueológico Colecciones
Hallazgo Pontevedra\Cerponzóns, San Vicente,Outeiro. Vigario.1998
Notas: Recogido por los servicios técnicos de la Delegación Provincial de Cultura de Pontevedra.Cronología ÉpocaGalaico Romana
Derechos Entidade Consellería de Cultura e Deporte.
Xunta de Galicia
 
 
 
   
 
Catalogación :
Objetos
Nº inventario 015245
Designación : Materiales de excavación
Título : SONDAXES ARQUEOLÓXICAS NO LUGAR DE VIGARIO, SAN VICENTE DE CERPONZÓNS (PONTEVEDRA).
Descripción : Lote compuesto por Cerámicas: Cerámicas Finas Romanas ( Sigillata Hispánica), Cerámica Común Romana, Cerámica Industrial Romana( fragmentos de dolia, tégulas, ímbrices, ladrillo y pondus) Cerámicas medieval, moderna y Contemporánea. Hierro: 2 Clavos y objeto indeterminado Bronce: Moneda y objeto indeterminado
Categorías Fondo arqueológico Colecciones, 04/05/1999
Pontevedra\Cerponzóns, San Vicente,Vigario.1999
Sondeo Notas: Dirección:Eduardo Rodríguez Saiz.
Cronología ÉpocaGalaico Romana Medieval Moderna Contemporánea Indeterminada
Departamentos Data Arqueología 04/05/1999
Derechos Entidade Consellería de Cultura e Deporte.
Xunta de Galicia
Resolución Consellería de Cultura 12.02.1999
Estado Data Conservación\Regular 04/05/1999
Entregado por D.Eduardo Rodríguez Saiz
Materiales Tipo material CerámicaMetal\BronceMetal\Hierro Numeraciones Número Tipo numera.VIG-99/1-392 Sigla Numismática Notas: Moneda de Bronce, probablemente moderna Sigla: Vig-99/391
 
 
 
 
 
Catalogación :
Objetos Nº inventario 015245-323
Designación Pondus Título : PONDUS. SONDAXES ARQUEOLÓXICAS NO LUGAR DE VIGARIO, SAN VICENTE DE CERPONZÓNS (PONTEVEDRA).
Descripción: Pondus cerámico de forma rectangular, con base plana.
Categoria Fondo arqueológico Colecciones 04/05/1999
 
 
Contexto de campo Sondeo Pontevedra, Cerponzóns, SanVicente.Vigario.1999
Sondeo Notas: Se encontraba dentro de una caja donde pone : Cerámica n. VIII. F. Séptica.Cronología ÉpocaGalaico-romana Departamentos DataArqueología 04/05/1999
Derechos Entidade Consellería de Cultura e Deporte.
Xunta de Galicia
Entregado por D.Eduardo Rodríguez Saiz.
 
 
 
 
 
 
 
Catalogación : Objetos Nº inventario 015245-361
Designación : Fragmento\cerámico Título FRAGMENTO DE TERRA SIGILLATA. SONDAXES ARQUEOLÓXICAS NO LUGAR DE VIGARIO, SAN VICENTE DE CERPONZÓNS (PONTEVEDRA).
Descripción: Fragmento de fondo de un recipiente de terra sigillata con pie anular de sección rectangular. En su cara interior conserva el sello de alfarero
Categoria Fondo arqueológico Cerámica, 04/05/1999
Sondeo : Pontevedra\Cerponzóns, San Vicente, Vigario.1999
Sondeo Notas: Se encontraba dentro de una caja donde pone: Cerámica n. VIII. F. Séptica.Cronología ÉpocaGalaico Romana
Departamento Data Arqueología 04/05/1999 Derechos Entidade Consellería de Cultura e Deporte.
Xunta de Galicia
Entregado por D.EduardoRodríguez Saiz.
Tipo material Cerámica Medidas Tipo medida Valo rUni. medida Parte descrita Longitud 7,00cm Lado más largo Altura1,90 cm.
 
 
 
 
 
Catalogación :
Objetos  Nº inventario 017885
Designación : Materiales de excavación
Título ESCAVACIÓN ARQUEOLÓXICA NO CONTORNO DO CAMIÑO PORTUGUÉS NO LUGAR DE CASTRADO. PK 0+980-1+050. EIXO ATLÁNTICO DE ALTA VELOCIDADE, TR. CERPONZÓNS-PORTELA (PONTEVEDRA).
Descripción : Lote heteroxéneo composto por: -Cerámicas: Olas de borde esvasado e labio plano, Fonte de perfil simple e labio plano con asa de pestana, cuncas, fontes, cántaros, Terra Sigillata Focense, Terra Sigillata Africana Hayes 76, Alcorta GT3, Alcorta GT4, Alcorta O6, Alcorta J2, Alcorta T1, ánforas Almagro 50; Cerámicas locais, común e de importación bizantina, bética e lusitana; Barro negro, pastas negras, grises, ocres, brancas e vermellas.-Líticos: Mans de muíño, meta de muíño circular, resto de talla de sílex sen retoques, prismas, buril, lascas de cuarzo e cantos rodados de granito e cuarzo.-Metais: Anaco de fibela escutiforme de bronce, cabeza de Acus Crinalis, anaco praca de bronce con remaches; varas de ferro, cravos e pezas informes.-Moedas: 1 moeda de peseta.-Materia Orgáncia: 2 anacos de coiro, 3 ósos.-Vidors: 166 anacos de vidro de cuncos acampanados, cores entre verde e amarelo.
 
Departamento
Data Arqueología 2011-03-22
Derechos Entidade Consellería de Cultura e Deporte.
Xunta de Galicia
Estado Data estado Conservación\Regular2011-03-22
Entregado por Dª.Lorena Vidal Caeiro.
Materiales Tipo material CerámicaMetal\Bronce Metal\Hierro PiedraPiedra\ GranitoPiedra \CuarzoPiedra\ Sílex Hueso Cuero Vidrio
Tema Arqueología\Galicia\Pontevedra
 
 
 
(Autorizada a súa publicación neste blog polo Museo de Pontevedra)
 
 
 
 
 
 
Fotografias extraídas de :http://serpenties.blogspot.com/search/label/ARQUEOLOX%C3%8DA%20EN%20CERPONZ%C3%93NS

CERPONZONS , unha das 41 parroquias da jurisdicción 

25 de febrero de 1595

Felipe II encarga al prelado de Santiago que velen por el señorío pontevedrés ” porque ha sido informado que por la mudanza de los vuestros Arzobispos en non mirar por la conservación de sus vasallos , se han enaxenado y perdido algunas de las feligresías de la Jurisdicción de dicha Villa y su Tierra “.

Tal jurisdicción la compusieron , con algunas mutaciones , y desde la donación de Fernando II en 1186 , cuarenta y una parroquia, extendidas por la superficie de los cuatro puntos cardinales y con su cabeza en el centro.

Eran los de San Salvador de Lerez, SAN VICENTE DE CERPONZONES , San Martín de Berducido , Santa María de Alba , San Pedro de Campaño , San Salvador de Poyo , San Juan de Poyo , San Andrés de Lourizan, San Martín de Salcedo, San Martín de Vilaboa , Santa Cristina de Cobres , San Adrian de los Cobres , San Andrés de Figueirido l Santa Columba de Bértola l San Pedro de Tomeza , San Miguel de Marcón , Santa María de Mourente , Santa Marina de Bora , San Martín de Justanes , Santiago de Taboadelo , Santa María de Tourón , Santa Eulalia de Caldelas , San Pedro de Gaxate , San Salvador de Lama , Santiago de Antas , Santa Ana de Barcia , Santiago de Caroy , San Sebastián de Covelo, San Andrés de Valongo , Santa María de Aguasantas , Santiago de Loureiro , San Martín de Rebordelo, San Miguel de Carballedo , San Martín de Borela , San Lorenzo de Almofrey , San Pedro de Tenorio , Santiago de Viascón , San Jorge de Sacos , Santa María de Sacos , San Miguel de Campo y Santa Marina das Fragas.

Felipe II devuelve a la iglesia de Santiago el Señorío de la villa y Tierras de Pontevedra y de Cotobad, que incorporase al Patrimonio Real.

El señorío reportaba pingües beneficios al prelado. Sólo en la población percibía anualmente mil cuatrocientos sesenta reales y veinte maravedises , por el servicio llamado de Mula y Cuchara ; por el derecho de Portazgo y sobre los carros y caballerías cargadas que entraban o salían de la villa , ciento veinte mil reales al año ; por la mitad de los diezmos de la parroquia de Santa María , mil quinientos reales de vellón.

Y aquí seguía teniendo la Casa Fuerte de las Torres , en la Avenida de Santa María , con un cuarto destinado a cárcel y jardín inmediato con cabida de un ferrado y tres cuartos.
( Fotografia da Ponte Malvar en Cerponzons )

Pola recuperación total da PONTE MALVAR e pola recuperación de un tramo do Camiño Real en recordo o Arzobispo Malvar e asua obra !!!

Grazas polo apoio ! :

https://www.facebook.com/pontemalvarcaminoreal/

Denuncia ante o SEPRONA pola desaparición do Retablo do Cruceiro de Ánimas 

CERPONZONS , 19 de Xaneiro de 2017


Membros da Asociación de Veciños O Chedeiro de Cerponzons acudíron o 19/01/2017 as dependencias do SEPRONA para deixar constancia da desaparición no ano 1996 do retablo que tiña o cruceiro situado o carón da Ponte Malvar e o Rio Rons.

Fixemos entrega da denuncia realizada o día 25 de Xaneiro do ano 1996 polos directivos da Asociación de Veciños en aquel momento , presidida por o noso veciño ( Q.e.p.d. ) Don José Castro Castro.

Na devandita denuncia dáse parte da desaparición do retablo de ánimas que conformaba o cruceiro situado no devandito lugar.

Aínda que pasaron 23 anos nunca é tarde para que nalgún momento poida saberse onde está o noso Patrimonio.

É noso deber como Asociación seguir insistindo e reclamando o noso Patrimonio.


EIQUI PÓDESE OLLAR A DESCRIPCIÓN DO CRUCEIRO :

https://roquecerponzons.wordpress.com/2016/11/29/o-cruceiro-de-animas-da-ponte-malvar/

UNIDADE DE SERVIZOS ESPECIAIS :

A finales de la década de los años 70 y debido al considerable incremento en los robos de bienes culturales, que afectaban sobre todo a centros religiosos, surgió en la Dirección General de la Guardia Civil la necesidad de establecer una serie de medidas que paliaran en cierta medida esta plaga. Por este motivo, se asignó a la Unidad de Servicios Especiales dependiente de la Segunda Sección de Estado Mayor, la dirección de las investigaciones que fuesen necesarias llevar a cabo, así como la centralización de la información en todo lo relativo a robos cometidos, archivo de obras sustraídas y personas detenidas. 

Posteriormente, con la creación de las Unidades de Policía Judicial en el año 1.987, estas funciones pasaron a ser realizadas por la Unidad Central Operativa dependiente del Servicio de Policía Judicial, uno de cuyos Grupos está dedicado con carácter exclusivo a estas funciones. En el Reglamento de desarrollo de la Ley 16/1.985 del Patrimonio Histórico Español (R.D. 64/1.994, Disposición Adicional 2ª) se contempla la existencia y misiones de este Grupo: “el Grupo de Patrimonio de la Unidad Central Operativa del Servicio de Policía Judicial de la Guardia Civil actuará, dentro de su respectivo ámbito territorial de competencia, en colaboración directa con el Ministerio de Cultura y con los órganos de las Comunidades Autónomas encargados de la ejecución de la Ley del Patrimonio Histórico Español en la investigación y persecución de las infracciones que contra ésta se realicen”.
Misión
La actividad principal de esta Unidad es la investigación de aquellos delitos que afecten al Patrimonio Cultural y que no puedan ser realizadas por las Unidades Territoriales por su complejidad o porque exceda su ámbito de actuación. No obstante también se llevan a cabo otros cometidos entre las que destacan las siguientes:

* Centralización de toda la información que remiten las distintas Unidades del Cuerpo, referidas a los hechos delictivos que puedan incidir sobre el Patrimonio Histórico Español (robos de obras de arte, expolios arqueológicos, contrabando de bienes culturales, daños a esta clase de bienes, falsificaciones y estafas con obras de arte, etc.), así como de los detenidos e implicados en esta clase de hechos y su modus operandi. Para cumplir esta función se gestionan los ficheros de bienes culturales sustraídos, de los recuperados y de los de desconocida procedencia, todos ellos informatizados.

* Colaboración en el desarrollo de las instrucciones y normas que dicta la Dirección General del Cuerpo encaminadas a mejorar la protección del Patrimonio, así como el asesoramiento a todas las Unidades sobre las disposiciones legales que regulan este Patrimonio y los apoyos de tipo técnico que puedan necesitar.

* Relaciones con las Autoridades del Ministerio de Educación Cultura y Deporte, Comunidades Autónomas, Delegados Diocesanos para el Patrimonio Eclesiástico, Asociaciones de Anticuarios, Profesores Universitarios, Revistas Especializadas, etc. Desde hace dos años el Oficial a cargo del Grupo de Patrimonio Histórico asiste a las reuniones del Consejo de Patrimonio Histórico, organismo en el que están representados los Directores Generales de Cultura de cada Comunidad Autónoma y el Director General de Bellas Artes y Bienes Culturales del Ministerio de Educación y Cultura. Asimismo, en el marco de esta colaboración, miembros del Grupo de Patrimonio asisten como conferenciantes y participantes a numerosas Jornadas, Seminarios y Cursos organizadas por distintas Instituciones Públicas y Privadas. 

* Coordinación con las Unidades especializadas de las Policías de otros países, ya que con frecuencia son descubiertas en el extranjero obras robadas en España, siendo necesario un intercambio ágil de información que permita resolver las diferencias de legislación y procedimentales entre países. En este aspecto son especialmente intensas las relaciones con la Policia Judiciaria Portuguesa, el Comando para la Tutela del Patrimonio Artístico de los Carabinieri Italianos y la Unidad Central del Tráfico Ilícito de Bienes Culturales de la Policía Nacional Francesa con los que ha sido posible la culminación de importantes servicios. 

 
Organización y estructura
Aunque todas las Unidades de la Guardia Civil participan en esta función de protección del Patrimonio Cultural, los Servicios con mayores responsabilidades en esta materia son los siguientes:

* Unidades Territoriales: sobre ellas recae la responsabilidad de la mayor parte de los servicios preventivos, tales como patrullas de prevención de la delincuencia, controles e inspecciones en establecimientos dedicados a la compra y venta de antigüedades.           

* Servicio de Protección de la Naturaleza (SEPRONA): actúa principalmente en la protección del Patrimonio Arqueológico y realiza la inmensa mayoría de las actuaciones por expolio en yacimientos arqueológicos, así como el control de que los objetos artísticos realizados con marfil para el cumplimiento de la normativa CITES.    

* Servicio Marítimo: su área de responsabilidad se centra en la protección del Patrimonio Arqueológico Subacuático, que también está sufriendo numerosos expolios.

* Servicio Fiscal: tiene encomendada la vigilancia en las fronteras y aduanas por lo que se ocupa de impedir la exportación ilícita del territorio español de toda clase de Bienes Culturales.      

* Servicio de Policía Judicial: que se ocupa de la investigación de los actos que atenten contra el Patrimonio Histórico, así como de coordinar las actuaciones del resto de los Servicios mencionados.

Integrada en el Servicio de Policía Judicial y dependiente de la Unidad Central Operativa, se encuentra el Grupo de Patrimonio Histórico, que es la Unidad especializada del Cuerpo en este tipo de delitos, cuyas misiones son: la investigación de hechos relevantes; el análisis de la información disponible; la gestión de los archivos informatizados de obras de arte robadas y de detenidos por esta clase de hechos; y las relaciones con las diversas administraciones e instituciones que trabajan en esta área.Por otra parte, en cada Unidad de Policía Judicial de la Guardia Civil (tanto en las de ámbito provincial como autonómico) se ha designado a una persona para que se ocupe de todos los aspectos relacionados con la protección del Patrimonio Histórico, entre cuyas misiones se encuentra la de servir de enlace con las Autoridades Locales y Autonómicas, siendo los Grupos de Delitos contra el Patrimonio los encargados de investigar las infracciones penales que se cometan contra el Patrimonio Cultural. 

A PONTE MALVAR 

 A PONTE MALVAR, PASADO E FUTURO.

REPORTAXE 27/01/2019, ESTELA ( Faro de Vigo)

O obxectivo das pontes sempre foi o de unir : beiras, pobos,culturas, identidades…

O obxectivo da Asociación de Veciños O Chedeiro de Cerponzons é o de unir, neste caso o pasado e o futuro da nosa Ponte Malvar, o presente realmente no queremos así……..

Na Ponte Malvar a vexetación progresa imparábel por entre as regañas da cachotaría. 

Cando polo ano 1997 estábase realizando o novo tramo da N 550 na Parroquia de Cerponzons xurdían os primeiros problemas con que nos atopamos os veciños dos lugares máis afectados (A Meán, A Rons e A Balea ).

Xa daquela tiveron os veciños destes lugares que protestar sobre as actuacións que se estaban levando a cabo no entroque do tramo novo co vello e os viales que conectaban con A Meán e A Balea.

Foron uns días moi tensos os que afrontaron os veciños que deixando os seus quefaceres caseiros e profesionais manifestáronse no lugar en que estaban traballando os operarios do Ministerio de Obras Públicas, así o fixeron durante uns días ata que viñera un dos Xefes de Obras Públicas, si mal non recordo un tal Sr. del Río.

Desde a Cidade da Coruña chegou o Inxeniero Xefe para intermediar no conflicto, escoitou as reclamacións dos veciños e sen lograr de todo convencer o señor Inxeniero por fin chegábase a un acordo para acondicionar do mellor xeito posible as entradas aos viais que levan A Balea é A Meán , cómo tamén a realización dun muro mui necesario para o lugar.

Pero os problemas non chegaron a solucionarse totalmente, o tramo antigo da N 550 quedaba totalmente deixado no esquecemento.

Segundo ían pasando os anos, as diferentes directivas da Asociación de Veciños presentaban por rexistro peticións de mantemento, tanto da Ponte Malvar, como do tramo antigo, hoxe en día seguimos igual, mellor dito, peor que nunca.

A PONTE MALVAR

A cronoloxía da Ponte Malvar está ben definida, dita Ponte forma parte da Infraestrutura viaria que habían promovido os Arcebispos Raxoi e Malvar, sucedía esto nos fináis do S. XVIII, sendo deseñado polo arquitecto D. José Pérez Machado.

A ponte e o mesmo trazado da antiga estrada forman parte das iniciativas implementadas polo arcebispos Raxoi e Malvar para mellorar as comunicacións entre Pontevedra e Santiago. O trazado deste Camiño Real, e os diversos elementos que o balizan, ilustran o inicio dunha época de gran interese histórico, na que arrinca a construción e mellora de infraestruturas de comunicación que facilitarán as relacións entre vilas e pobos do país. 

A Ponte Malvar debe o seu nome ao Arzobispo Sebastián Malvar y Pinto, nacido na parroquia de San Martiño de Salcedo (Pontevedra ) O arzobispo naceu en 1730 e falece en Santiago de Compostela en 1795, o seu Arzobispado comprende os anos 1783-1795. 

Logo de varios cargos en diversas cidades que contribuíron á súa formación, en 1783 foi presentado para a Sé de Compostela, cando se atopaba na Igrexa da Santísima Trinidad de Bos Aires. 
Durante o seu exercicio como Arcebispo de Santiago, ordenou a construción do tramo de estrada de Santiago a Tui entre Ponte Valga e o extremo sur da diócesis, exactamente ata Ponte Sampaio, en Pontevedra. 

Fernando Carrera e quen define perfectamente a problemática actual da Ponte Malvar :

O monumento que nos ocupa é unha construción impecable de magníficos paramentos, tanto de mampostería como -na zona central- de sillería granítica de execución moi coidada. Os lenzos laterais mostran unha lixeira inclinación que xera unha sección transversal escuetamente trapezoidal, cun único arco de medio punto sobre o río Rons. En planta, o trazado adáptase ao terreo describindo pequenas curvas a ambos os dous lados, creando unha forma de S moi somera. Nalgunhas zonas aínda conserva restos do orixinal pretil almenado, así mesmo construído con sillares de granito. 

Ante nos podemos observar o seu evidente abandono, de cómo e necesaria unha actuación de limpeza de vexetación e un tratamento das xuntas, unha limpeza nas zonas de sillería é pódese observar tamén que o estados dos lenzos de mampostería e precario.

Un dos danos máis evidentes que sufre a Ponte Malvar derívanse de actuacións diversas derivadas do persistente uso da infraestuctura, probablemente en tempos máis ou menos recentes. Así, instalouse algún cableado cosido aos lenzos, que deforman a súa estética de forma notable. 

VEXETACIÓN OCULTANDO PARCIALMENTE A PONTE

Tan degradante como o anterior é, na nosa opinión, a desaparición baixo diversas capas de asfalto do firme orixinal, probablemente pétreo. E tamén, os diversos elementos de contención (varandas, biondas) que substituíron ao pretil orixinal, con grave perda da percepción orixinal da construción. 

Moito máis simple pero así mesmo negativo é o ocultamento da ponte pola exuberante vexetación que o coloniza a ambos os dous lados e e impide a súa apreciación completa.

Tamén a falta de visibilidade que hai nun punto da Ponte fai que levemos xa durante anos reclamando a corta dos árbores, soamente estando un momento no lugar e ollar pasar algún vehículo a máis velocidade da autorizada para darse de conta do perigo.

Non digamos si ten que pasar andando unha persoa invidente, o paso que hai para peons e imposible de pasar, as silvas impiden totalmente o poder ir andando, tendo que ir polo lugar que lle corresponden os automóviles.

A SAÚDE DA PONTE MALVAR

A necesidade que sempre houbo, ao longo da historia, de facer novas rutas de comunicación fixo que os enxeñeiros e os que deseñaban camiños, estradas, vías férreas etc. víranse obrigados a salvar obstáculos que moitas veces ofrecían os cursos dos ríos.

Así sucedeu coa necesidade de realizar a Ponte Malvar, as primitivas estruturas que permitían vadear a canle do Río Rons, ben a pé ou dacabalo, necesitaban dunha instalación que mellorasen a comunicación por todo o Camiño Real.

Durante máis de 200 anos esta Ponte Malvar soportou millóns de desprazamentos, isto fainos pensar en que os sobre excesos de pesos, as riadas que nos invernos adoitan suceder nas inmediaciones da Ponte Malvar, os temporais de vento etc. necesita cada certo tempo un seguimento e un control sobre a súa “saúde “, preguntámonos si nalgún momento fixéronse na Ponte Malvar os obrigados estudos de control aos que están obrigados a realizar as autoridades responsables.

Normalmente cando solicitamos os responsables do departamento que está a cargo do tema que facemos referencia para saber o estado dalgunha ponte adoitan contestar que cando detectan algunha deficiencia procédese á súa subsanación de forma inmediata, polo cal entendemos que logo das nosas denuncias ao longo destes últimos anos sobre o estado da Ponte Malvar e visto que non se fixo mantemento de ningún tipo ( excepto cortar cada certo tempo as silvas) dános a entender que o estado das estruturas de que se compón a Ponte Malvar é o correcto, é dicir que segundo os encargados de contestarnos, a Ponte Malvar está en perfectas condicións, porque si detectarán algún problema repararíase inmediatamente.

As fotografías que fixemos estos días indican todo o contrario.

O VALOR PATRIMONIAL 

É indiscutible o valor patrimonial da Ponte Malvar. Sexa desde a perspectiva estética (monumental) como desde a histórica, parece merecedor dun trato mellor do que soporta. 

Agora que a Parroquia de Cerponzons vai celebrar o próximo ano 2019 o seu ” Milenio” e momento de que as Administracións den un paso adiante, xa e hora.

Foron muitas as iniciativas das Xuntas Directivas que durante anos levamos dirixindo a Asociación de Veciños, pedindo e reclamando o que para nos e de lei, o arranxo da Ponte Malvar e a súa contorna, xunto co trazado antigo do Camiño Real.

 Esta relación entre patrimonio e veciñanza é un valor esencial que debe ser protexido e estimulado desde as administracións públicas, non queda outra.

Por todo o indicado, entendemos plenamente xustificado o deseño dun plan para a recuperación da Ponte Malvar. Unha iniciativa que persiga a recuperación do seu aspecto orixinal e permita o recoñecemento do monumento na súa configuración completa, eliminando os elementos deformantes (tubaxes, varandas, biondas) e recuperando os perdidos (pretiles). E dado o limitado uso que a día de hoxe ten a vía, defendemos mesmo a recuperación do firme orixinal. 

Todo o anterior debe verse complementado cun programa de mantemento simple pero constante. Esperamos que chegue o día en que a Ponte Malvar sexa un valor patrimonial máis na historia de Cerponzons, un valor coma tantos outros Bens culturais que forman a historia da Parroquia de máis de 1000 anos de existencia.

Unha Ponte Malvar que tivese polo seu contorno o recordo daquel Camiño Real deseñado polo Arzobispo Malvar, o máis fermoso de toda Europa según decían.

A señalización do tramo antigo con especies de árbores aos seus costados, carballos e álamos brancos ( onde ían enroscados os viñedos) e alén unha serie de frutales das mellores especies, recuperando de paso o Leguario que un pouco máis arriba deste tramo, en dirección a Santiago, podemos observar como está falto tamén dunha limpeza e de recuperar o gnomón do reloxo de sol que a esvelta pirámide granítica contén nun dos seus lados.

25 de Setembro de 2018, con motivo do 223 aniversario do falecemento do Arzobispo Malvar.

29 de Xaneiro 2019 (Faro de Vigo) :

Este domingo 29/01/2019 a revista dominical ESTELA ( Faro de Vigo) publicaba un especial sobre 24 bens do patrimonio galego en estado crítico.

E facíao recollendo esta información desde a Asociación Hispania Nostra.

No amplo artigo de Salvador Rodríguez comenta por exemplo que Hispania Nostra é unha prestixiosa asociación que o seu labor é defender o patrimonio cultural en toda o seu integridad conceptual e xeográfica e que desde 1978, a actual raíña emérita Sofía é a súa presidenta de honor.

Hispania Nostra realiza infinidade de actividades, entre elas destacamos a de encargarse da xestión das candidaturas aos Premios Europa Nostra.

Tamén cabe sinalar que desde o ano 2007 iniciaron unha actividade enmarcada co nome de Lista Roja, onde ten como obxectivo de informar sobre elementos patrimoniales en risco de desaparición, destrución, ou alteración esencial dos seus valores. Coa publicación destes bens que se achan nese estado preténdese desde a asociación dar a coñecer a todos nós, autoridades e propietarios destes bens e promover intervencións para a recuperación deles.

Hispania Nostra e a Asociación de Veciños Ou Chedeiro temos o convencimiento de que ” O QUE SE VALORA E APRÉCIASE, CÓIDASE E CUSTÓDIASE”.

Estamos convencidos desde a nosa Asociación que tarde ou cedo as nosas peticións serán escoitadas e chegará o momento que a nosa Ponte Malvar pasará de estar na Lista Vermella á Lista Verde, a actividade onde Hispania Nostra vai recoñecendo as correctas rehabilitaciones de bens que estiveron nun momento na Lista Vermella, que agora por desgraza tócanos a nós estar nela, o que de ningunha dos xeitos queremos chegar a estar en Lista Negra, aquela onde os bens chegaron a tal estado de deterioro que se volven totalmente irreversibles.

PARTES DE UNHA PONTE :

15 de Xuño do 2017 Diario de Pontevedra :


PEDIMOS O TEU APOIO :

POLA RECUPERACIÓN E O ARRANXO DA PONTE MALVAR E O CAMIÑO REAL


Dende a Asociacion de Veciños O Chedeiro de Cerponzons queremos pedirche un momento para que leas esto e si ti crees acertada a nosa iniciativa que nos apoies.

Na parroquia pontevedresa de CERPONZONS temos un lugar que se denomina Tilve , a zona que vos queremos comentar é por onde pasa o río Rons e crúzao a antiga N-550.

Alí atópase a PONTE MALVAR , denominado así por ser unha ponte que mandou construír o Arcebispo Malvar despois do seu periplo en Sudamérica e ao chegar a Pontevedra comezar coa posta en marcha do Camiño Real .

A nosa parroquia esta orgullosa da súa ponte , unha ponte que lamentablemente esta completamente deixada , son moitos os anos que as autoridades competentes deixaron de man a este valor patrimonial que temos na nosa parroquia de Cerponzons.

Os veciños a través da Asociación reclaman unha urxente reparación e unha posta en valor da PONTE MALVAR .

Á súa vez reclamamos que se acondicione o tramo antigo da N-550 , falto de todo , sen ningún tipo de servizos , fóra dos colectores de lixo.

Queremos que co voso apoio esta páxina sexa un faro , onde coas vosas adhesións , sexa a luz que fagamos chegar ás autoridades competentes para que se poñan ao choio e recuperemos o antigo Camiño Real e o tan ansiado arranxo da PONTE MALVAR.

Moitas grazas pola túa colaboración .
https://www.facebook.com/PonteMalvarCaminoReal/ Noticias na TVG
Veciños de Cerponzóns denuncian a deterioración da antiga ponte e camiño real e reclaman melloras de seguridade viaria e abastecemento | Noticias de Galicia | CRTVG http://www.crtvg.es/informativos/vecinos-de-cerponzons-denuncian-a-deterioracion-da-antiga-ponte-e-camino-real-e- reclaman-melloras-de-seguridade-viaria-e-abastecemento-1618738
A raíz do proxecto do Real Plantío auspiciado polo Arzobispo Sebastian Malvar e co arquitecto Jose Perez Machado e a colaboración de Melchor Ricoy constrúese sobre o ano 1797 aproximadamente esta ponte.

Un grupo de veciños do lugar de Tilve/Rons e coa colaboración da Asociacion de Veciños O Chedeiro de Cerponzons estamos movilizándonos para dar a coñocer o deterioro que a Ponte Malvar esta sufrindo o longo dos últimos 30 anos .

O 30 de Marzo do ano 2019 a parroquia de Cerponzons cumplirá 1000 anos de existencia , e queremos chegar a ese día coa Ponte Malvar completamente recuperada e fermosa.

Uns dos poucos valores patrimonias que temos na nosa parroquia e necesario que recupere todo seu esplendor para goce dos veciños e de todos aqueles que veñen a coñocer a parroquia de Cerponzons.

Por esta Ponte que leva o nome do Arzobispo Malvar o cal denominaron co seu apelido por ser dos primeiros que mandou construir a raíz da realización do Camiño Real .

Nestes momentos o seu estado é moi lamentable , as barandillas ( unhas de cemento , outras de metal ) podrecidas son un perigo inminente para calquera cidadán que pase andando e apóiese nunha delas , varias pedras que hai ao principio da ponte están en mal estado de conservación , nun lateral , un quitamedos que se instalou fai anos a todo o longo dificulta en boa medida o paso da xente , a empresa Telefónica grapou unha serie de tuberías cubertas cun enorme latón que produce un efecto feísimo e vai totalmente en contra de cómo cuidar o patrimonio , debido a este latón en varias partes da ponte están en un estado de oxidación que afecta a moitas das pedras dese lateral.

Pola recuperación total da PONTE MALVAR e pola recuperación de un tramo do Camiño Real en recordo o Arzobispo Malvar e asua obra !!!

Grazas polo apoio ! https://www.facebook.com/pontemalvarcaminoreal/

Estos son alguns enlaces relacionados coa nosa causa :

http://www.crtvg.es/informativos/vecinos-de-cerponzons-denuncian-a-deterioracion-da-antiga- ponte-e-camino-real-e-reclaman-melloras-de-seguridade-viaria-e-abastecemento-1618738

Grazas.

CERPONZONS 4 /01/2017

Bos días desde a Asociación de Veciños O Chedeiro de Cerponzons.

 

Con data 22 de Decembro do 2016 , sendo as 13:12 horas entrou na mesa do Congreso dos Deputados de mans do deputado socialista Guillermo Meijón Couselo unha serie de preguntas dirixidas ao Ministerio de Fomento .

 

As preguntas están dirixidas aos responsables de Fomento , desde o seu ministro o señor Don Iñigo da Serna , ata o último funcionario que hai no departamento de Pontevedra , que supoñemos chegaranlle a eles tamén.

 

Guillermo Meijón Couselo
 

Hoxe Guillermo Meijón enviounos desde o Congreso dos Deputados a primeira entrada rexistrada e publicada no boletín do Congreso.

Hai uns meses Guillermo visitou a nosa parroquia de Cerponzons , un dos lugares que estivo a visitar foi o lugar de Tilve , onde está situado a Ponte Malvar e por conseguinte o tramo antigo da estrada N-550 , lugar de paso hai anos do Camiño Real .Enseguida deuse conta da urxente Reparacion que necesita a ponte e o seu contorno.Así foi como membros da Asociación de Veciños O Chedeiro mantivemos con Guillermo unha serie de encontros para estudar a fondo todo o relacionado coa Ponte Malvar e o tramo antigo da N-550 , e así presentar de mans de Guillermo unha serie de preguntas.

 

CERPONZONS ao 23/02/2017

Respostas do Goberno as preguntas feitas  por Guillermo Meijón :

Pola súa banda Guillermo fixo esta declaración :



ARTIGOS RELACIONADOS COA PONTE  :

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/pontevedra/2015/10/30/puente-sobreviven/0003_201510P30C2991.htm



Dende Bos Aires apoian a nosa causa

No seu día o CENTRO  GALLEGO de BUENOS AIRES apoiou a nosa causa.

Nos tamén apoiamos a sua causa.

Novas donde a Asociación de Veciños aparece dando o seu apoio :


http://www.espanaexterior.com/imprimir_noticia/361087-La_entrada_del_Centro_Gallego_de_Buenos_Aires_fue_escenario_de_una_concentracion_musical_en_la_que_se_exigio_que_la_gestion_de_la_entidad_vuelva_a_manos_de_sus_socios

CRUCEIROS, HISTORIA 

RECUPERACIÓN DO PATRIMONIO DA PARROQUIA.

O día 01/11/2017 membros da Asociación de Veciños O Chedeiro estiveron reunidos con noso cura párroco Don Manuel Miguez .

Queremos desde a Asociación agradecer a súa colaboración e apoio desde o primeiro momento en que lle comentamos o noso proxecto.

Hoxe demos un gran paso para levar acabo a nosa proposta .

Os nosos cruceiros , a nosa historia , o noso patrimonio .

Desde que a nova xunta directiva da Asociacion de Veciños O Chedeiro reuniuse por primeira vez para plasmar na súa axenda os puntos máis importantes en que traballaría a asociación de veciños uns dos primeiros foi o da recuperación do noso Patrimonio . E un deses puntos é o que ten que ver cos Cruceiros .

Todos sabemos que os cruceiros son uns dos símbolos máis representativos da nosa terra galega , onde se calcula que existen máis de 10.000 estendidos por todo o noso territorio.

Segundo estudos sobre os cruceiros realizados por Maximino Fernández Sendín , comenta qué son xa sete os séculos en que se comezou a difundirse a práctica de sacralizar signos e lugares pagáns ou santificar acontecementos con estes símbolos .

Foi grazas aos mestres canteiros que foron plasmando neste singular monumento os seus mellores oficios , onde se expresa a regiliosidad dun pobo , que soubo expresar nos cruceiros o seu fé , amor e temor .

Os cruceiros levantábanse por diversos motivos , en acción de grazas , para pedir unha sanación , un milagre , para saldar co Todopoderoso unha débeda ou un ofrecemento non cumprido etc.

Outros se levantaron para lembrar feitos luctuosos , algunha morte , un crime …pero tamén lembrando acontecementos históricos ou a suposta aparición da Santa Compaña .

Como sacro que era , convertía en sagrado o lugar onde se colocaba e rezando ante el gañábanse indulxencias , cando a Igrexa así o dispoñia.

Dependendo de onde estaban situados tiñan a súa función , por exemplo, nas prazas do ganado o cruceiro protexía aos animais , próximo aos campos auspiciaba boas colleitas , nos camiños sinalaba o camiño aos peregrinos , os arrieros ou outros camiñantes , como o caso do que temos no lugar onde está a Ponte Malvar , antigo lugar de paso do Camiño Real.

Outros cruceiros usábanse para enterrar os nenos que morrían antes de ser bautizados .

Creemos na Asociación de Veciños dado o seu valor cultural que e necesario realizar este traballo de recuperación do noso Patrimonio .

Para elo estamos levando a cabo desde fai meses unha recopilación de datos sobre uns cruceiros , e así desta forma presentaremolos as autoridades competentes para pedir a súa colaboración e poder levar a cabo este interesante proxecto que temos en mente.

Os cruceiros tamén se empregaban para marcar os límites xurisdicionais , civís ou eclesiásticos …e nun sen fin de aplicacións onde interviña a Fe dun pobo que atopou no cruceiro o seu mellor aliado para protexerse e gañar o Ceo , ou polo menos para lembrar que existía . 
Esta mesma fe provocou que moitos crentes destinarán auténticas fortunas a levantar cruceiros e desta forma gañar indulxencias , para eles ou algún dos seus seres queridos . E así é como diciamos antes que se estima que nas case 4000 parroquias de Galicia , existen máis de 10000 cruceiros.

Os máis antigos que se conservan datan do século XIV e son unha fiel imitación das cruces procesionais góticas.

Do mesmo xeito que nas monumentais cruces de Bretaña e Irlanda , coñecidas tamén como sermóns de pedra , porque levan gravadas escenas bíblicas, que servían para educar cristianamente ao pobo, en Galicia sucedeu algo similar onde o pobo puido ver a través destas representacións a paixón de Xesús , a expulsión do Paraíso e nalgúns casos, como as almas purgaban os seus pecados no Purgatorio. Tamén o amor representado pola Virxe e a dor do Crucificado, ademais de incluír outros santos, de devoción máis próxima, cos signos que expresaban a súa misión na Terra.

OUTRO ARTIGO SOBRE A ORIXE DOS CRUCEIROS :

En Galicia é probable, aínda que non existe documento algún que o probe, que as ordes mendicantes contribuísen á expansión dos cruceiros galegos xa que moitos deles forman parte dos Vía Crucis. Os cruceiros son levantados por devotos, normalmente un matrimonio ou alguén con poder ou diñeiro. Os nomes destes adoitan estar gravados nas bases.

Nun principio os cruceiros tiñan un claro sentido relixioso, e tiña as mesmas funcións que cumpría a cruz durante os primeiros séculos do cristianismo. Máis tarde foron sacralizando as encrucilladas e os camiños amparando e guiando aos viaxeiros, santificando os castros e outros lugares de antigos ritos pagáns. Sinalaban a dirección ás igrexas e capelas á vez que servía de prolongación do ámbito relixioso en atrios e cemiterios, protexían as colleitas das agras e o gando dos campos da feira, valen de guía nos itinerarios das peregrinacións e das romarías ou tamén nas rutas de comerciantes e arrieros. Tamén marcan os límites de municipios e outras xurisdicións, presidindo e adornando as prazas das vilas e sinalando a entrada de pazos e casas señoriales.

Moitas veces os cruceiros levantáronse para dar grazas divinas, agradecendo axudas recibidas ou satisfacendo penitencias, solicitando oracións polo beneficio persoal ou das ánimas, recollendo a devoción dos veciños, acordándose de lendas ou feitos históricos ou rememorando visitas de personaxes civís ou relixiosos. Tamén se levantaron nos lugares onde houbo mala morte, un feito luctuoso ou unha suposta aparición da Santa Compaña.

Hoxe en día seguen servindo de repouso aos cansos viaxeiros, acollen reunións veciñais para a discusión de asuntos comunais, presidindo os festexos populares nas prazas, sendo confidentes de namorados ou testemuña dos paliques das vellas, mentres reciben oracións dos veciños e seguen formando parte das lendas, ritos e tradicións populares propias do lugar.

O NOSO PATRIMONIO

A DEPUTACION DE PONTEVEDRA CONCEDE DOUS CRUCEIROS PARA A NOSA PARROQUIA :

DECEMBRO DO ANO 2017, DESPOIS DE HABER PRESENTADO DOCUMENTACIÓN RELACIONADA COA HISTORIA DE DOUS CRUCEIROS QUE EXISTIRON FAI ANOS NA PARROQUIA, CONSEGUIMOS QUE SE VAIAN A FACER NA ESCOLA DE CANTEIROS DE POIO, DOUS NOVOS CRUCEIROS, RECORDANDO DESTA MANEIRA A HISTORIA DO CRUCEIRO DA CHANCIÑA E O DE MOGOS:

Figura de Santiago Apostol
ESCOLA de Canteiros, realizando o Cruceiro de Mogos
No lugar de Tilve fai anos existía un cruceiro que se situaba nunha corredoira donde se localizaba o Cruceiro que era coñocido polo nome de “O CRUCEIRO DA CHANCIÑA ” , lugar denominado a un pequeno monte que ali ainda existe.

Por esta corredoira que pasaba o carón do Cruceiro usabase para ir camiño da Bouza e do Caeiro e de paso para ir tamén a parroquia de Verducido .
Recollendo información dos veciños de mais edade deste lugar coméntanos que teñen recordos dos seus avós que lle falaban de cando eran as festas patronais de Verducido que por esta corredoira pasaban os homes da parroquia levando ao lombo ó órgano da Igrexa de Cerponzons para celebrar a festa do patrón de Verducido.

Tamén en este Cruceiro era donde chegada a procesión do Santísimo , tiñan por costume vir dende a Igrexa en procesión ata o lugar donde paraban , ali había unha parada donde o señor crego pronunciaba a súa homilia é despois subían de novo polo mismo lugar que habían chegado
.

Cruceiro da Chanciña
Cruceiro da Chanciña, realizándose na ESCOLA de Canteiros

Algúns veciños o último que recordan deste Cruceiro era que estaba últimamente sin a Cruz , soamente estaba a vara e a base , que seguramente ainda estará no seu sitio , daquela bastante enterrada e pouco visible .

Algunha veciña de xoven acercabase a este lugar a recoller frouma para as cortes das vacas , outros rapaces ían coas súas cabras a pastar e de paso xogaban alí,algún destos rapaces ainda recorda de limpar co pé o sitio do Cruceiro e aparecía a pedra da base do Cruceiro .

Nunha asamblea de Veciños denuncian que parte do cruceiro desapareceu, e que se encontra na casa de un veciño, corría o ano 1996.

CRUCEIRO DE MOGOS :

Dende tempos moito mais atrás de 1884, refiren os escritos que cara onde actualmente está o cemiterio de san Vicente de Cerponzons , cando este non existía, ahí estivo a primeira rectoral ou casa do cura da parroquia, por alí pasaba o “camiño de Mogos”, como xa decimos, que de aquela non había cemiterio, os enterramentos facíanse dentro do templo, ou na zona do atrio, tamén comentan os máis maiores que había enterramentos xudeus, onde ahora están as escalinatas.
Voltando o camiño de Mogos, as procesións saían por ahí e chegaban a un cruceiro, de nome cruceiro de Mogos, onde, o seu pe, eran enterrados os nenos que morrian sen bautizar, ditas procesións daban a volta a este cruceiro e voltaban a igresia.
Conseguimos averiguar por algúns dos nosos veciños que recordan o que seus pais lle contaban, que dito cruceiro, rompeu ou foi destruído na época da guerra civil.
Por este mesmo camiño, viñan os difuntos ata a igrexa que saían de un lugar da parroquia denominado O Cunchido.

Máis informacion:

http://serpenties.blogspot.com/search/label/O%20CRUCEIRO%20DE%20MOGOS

CRUCEIROS DE GALICIA :
Desde a Asociación de Veciños O Chedeiro queremos recomendar leste enlace que trata sobre a recopilación que están facendo sobre os cruceiros.

Exemplo son os dous últimos que acaban de incluír no arquivo que pertence á provincia de Pontevedra, situados na parroquia de Cerponzons, lugar de Leborei, estos son particulares :

De paso queremos agradecer á súa directiva a publicidade que nos fan para a recolleita de libros destinados á biblioteca.

http://www.cruceirosdegalicia.xyz/

TAMÉN CONTAMOS NA PARROQUIA COS  CRUCEIROS SEGUINTES :

CRUCEIRO DA CASA DO POBO :

Tipo de ben: Cruceiro

Cronoloxía: Século XX, 

Descrición: 

O cruceiro situado no adro da Igrexa de San Vicente de Cerponzóns erguese sobre unha plataforma de tres chanzos. Enriba, un baseamento cun oco no anverso coa imaxe de San Vicente mártir. No reverso pódese ler a seguinte inscrición:

COMUNIDADE DE MONTES
 DE CERPONZONS , XANEIRO DO 1991

O baseamento amosa unha cornixa prominente cunha face superior a catro augas en cuxo centro levantase un varal de planta cadrada con Santiago Apóstolo como santo na parte media. O capitel está formado por un ábaco de planta cadrada sobre querubíns labrados no varal. Remata o conxunto unha cruz latina de brazos potenzados coa imaxe de Cristo crucificado no anverso e Virxe co neno nos brazos no reverso
.

Propiedade: comunal

Estado de conservación: Moi bo 

Onde está localizado

Latitude: 42.4758610258

Lonxitude: -8.64081412554

Lugar de Tilve , o carón da Casa do Pobo.

CRUCEIRO DA RONS :


Un poco de la historia de este cruceiro leído en Cruceiros de Galicia :

El crucero de piedra, de gran valor artístico, sito en Puente de Rons, de la parroquia de San Vicente de Cerponzones, había sido derruído por chocar contra el en un accidente fortuito de una camioneta. Los agricultores de aquella parroquia, que tienen veneración por dicho crucero, lo han reconstruido por suscripción popular.(Vida Galega; 30/07/1933)

Antigüamente tenía adosado un retablo, que ya no figura en la actualidad
En el siguiente enlace https://roquecerponzons.wordpress.com/2017/01/19/denuncia-ante-o-seprona-pola-desaparicion-do-retablo-do-cruceiro-de-a-balea/ puede verse una foto con el retablo, e información sobre la denuncia presencia en el año 1996

Máis información  do  Cruceiro da Rons : http://cruceirosdegalicia.xyz/Cruceiros/Web/3603827.html

CRUCEIRO DE A MEAN :

Provincia: Pontevedra

        Ayuntamiento: Pontevedra   Parroquia: Cerponzóns (S.Vicente)

        A Meán

        Coordenadas (WGS84): 
        42°28’10.0″N 8°38’08.2″O (42.4694442,-8.6356228)

Máis información sobre o Cruceiro de A Meán : http://cruceirosdegalicia.xyz/Cruceiros/Web/3603826.html

CRUCEIRO DA COSTA  :

  Provincia: Pontevedra

  Ayuntamiento: Pontevedra Parroquia: Cerponzóns (S.Vicente)
   A Costa
  Coordenadas (WGS84): 
   42°28’05.1″N 8°37’46.6″O (42.4680839,-8.6296251)

Máis información do Cruceiro da Costa : http://cruceirosdegalicia.xyz/Cruceiros/Web/360380501.html

INFORMACIÓN SOBRE OS CRUCEIRO DE MOGOS :

CANTEIROS CREADORES DO CRUCEIRO DE MOGOS

Cruz

Victor M Casal Nogueira

Capitel

Victor M Casal Nogueira

Vara

Manuel Tosar Asorey

Dado

Bruno Comesaña Ledo

Pasos

Alejandro Fernandez García
Colocación dos cruceiros :

Victor M Fernandez García

Bruno Comesaña Ledo
MÁIS INFORMACIÓN:

http://cruceirosdegalicia.xyz/Cruceiros/Web/360380505.html

INFORMACION SOBRE O CRUCEIRO DE A CHANCIÑA :

CANTEIROS CREADORES DO CRUCEIRO DA CHANCIÑA

Cruz

Pedro Comesaña

Capitel

Victor Otero Sanjorge

Vara

Raul Moreno y David Areses

Dado

Bruno Comesaña Ledo

Pasos

Alejandro Fernandez 

García
Colocación dos cruceiros :

Victor M Fernandez García

Bruno Comesaña Ledo
MÁIS INFORMACIÓN:

http://cruceirosdegalicia.xyz/Cruceiros/Web/360380504.html

RELACIONADO COS CRUCEIROS , PUBLICACIÓN DE UNHA REVISTA ARXENTINA :

TIPOS DE CRUCEIROS :

APOIOS A NOSA CAUSA , A RECUPERACIÓN E ARRANXO DA PONTE MALVAR E O CAMIÑO REAL

20/11/2018

Grazas !

Desde a Asociación de Veciños O Chedeiro queremos enviar o noso agradecemento a D. Pedro Lorenzo Macias, o seu apoio á nosa causa realizado no día de hoxe fainos cada día máis fortes e con máis razón para seguir reclamando o que é de xustiza.

Desde fai xa uns anos imos contactando con moitos amigos, autoridades, entidades, colaboradores etc., eles saben do noso traballo, expoñémoslles as nosas intencións, pedímoslles o seu apoio e ás veces, como é o caso de hoxe, dannos unha enorme alegría cando dedican un artigo centrado na nosa causa.

Grazas Pedro, desde a Asociación agradecémosche este detalle para coa nosa milenaria parroquia.


Mentres os ríos corran ao mar e haxa estrelas no ceo, debe durar a memoria do beneficio recibido na mente do home agradecido” (Virgilio)


https://pontevedraviva.com/opinion/4297/pedro-lorenzo-macias-mi-salcedo-cuna-morrina-arzobispo/


En mi infancia viví en Cabanas. Cerca de la mansión de SEBASTIÁN MALVAR Y PINTO. En el año 1949 nació allí mi hermana Teresa. Hubo que irse a otro lugar, costumbre en la posguerra. Volví a la parroquia de San Martín y escuché comentarios que en una urna de plomo guardaba el corazón de este señor, al lado del Evangelio de la Capilla Mayor.

Mi curiosidad me hizo volver a la iglesia y leí: “Aquí yace el corazón del Exmo. Señor D. Fray Malvar y Pinto, nació y se bautizó en esta parroquia, tomó el hábito de Nuestro Padre San Francisco de la Menor Observancia, en Salamanca a 5 de marzo de 1747. Fue Doctor y Catedrático de Teología en aquella Universidad. Obispo de Buenos Aires, Arzobispo de Santiago, Caballero, Prelado, Gran Cruz de la Real y distinguida Orden Española de Carlos III. Hizo a sus expensas el camino desde el Puente Valga al de San Payo. Falleció con general sentimiento en su palacio de Santiago a 25 de septiembre de 1795. De edad de 64 años, diez meses y un día. Se trasladó el corazón a este panteón el 17 de octubre del mismo año”.

En el año 1778, ya consagrado obispo por Pio VI, fue designado a Buenos Aires. Embarcó en La Coruña hacia América en la fragata “La Princesa”, acompañado de su sobrino Pedro Pedro Acuña y Malvar. (Otro gran personaje de esta maravillosa Parroquia). Les acompañaba su confesor Fray Pedro Guitián Arias y varias familias pioneras en Patagonia. Sufrieron muchos contratiempos.

Llegado a Montevideo el 28 de diciembre de 1778. Atravesó Sacramento y otras poblaciones. En 1779 se dirigió a la ciudad de Santa Fe, a San Nicolás de los Arroyos donde enfermó. Volvió a su sede en Buenos Aires. Observó la carencia de material y el penoso estado espiritual, debido a las enormes distancias entre poblados.

Ordenó erigir nuevas parroquias, mejorar las costumbres, incrementar la evangelización. Se preocupó de la reconstrucción de la catedral Porteña. Tuvo varios enfrentamientos con el Virrey Vértiz, criollo de tendencias renovadoras y con un cabildo catedralicio. Promovió los ejercicios espirituales, prohibió las corridas de toros y combatió el juego. Costeó los hospitales de San Martin y el del barrio de Monserrat. Construyó La Santa Clara de Ejercicios Espirituales; todavía en funcionamiento.

En 1784 fue nombrado Arzobispo de Santiago por los méritos alcanzados: sofocó la rebelión encabezada por el inca Túpac Amaru II. Su permanencia en el Rio de la Plata no fue muy larga, pero sí fructífera. Se alejó de Buenos Aires el 6 de febrero de 1784 rumbo a Montevideo y un mes después se embarcó a Cádiz.

Su llegada al puerto se vio envuelto, junto a su sobrino, en una grave acusación de contrabando: traían gran cantidad de oro sin registrar. Su gran ingenio afloró, como buen vecino de Salcedo: 

– Este oro es de su Majestad, y está exenta de registro.

Ante esta aseveración entregaron el botín a Carlos III. Fue recibido en la Corte y convenció al monarca, que decretó: “Toda esta riqueza empléala en beneficio del país, de tu tierra”.

¡Ya nuestro Paisano salió con la suya y asentado en Santiago! Ahora Arzobispo. Comenzó a realizar lo prometido. Inició la construcción de la
carretera de Valga a Puente Sampaio., siendo la más hermosa y perfecta entre las Europeas. Los mojones reflejaban en sus crestas, a modo de pirámide, relojes de sol, distando entre leguas. Quedan algunos resquicios de su trabajo. Entre ellos el “Puente Malvar”. Recibió la “Gran Cruz de Calos III” en reconocimiento a su entrega en construcción. La Cruz estaba cubierta de diamantes; ordenó que se incrustaran en la esclavina de plata que cubre los hombros del Apóstol. (18-12-1789). Desapareció en misterio, por antojo de algún visitante.

Reparó los conventos de enseñanza y Franciscanos de Santiago, Iria Flavia, Convento de San Francisco de Pontevedra, la Capilla Venerable Orden Tercera, la capilla de San Antoniño de Barro. Y muchas más obras. 

Nos quedan, en nuestro ayuntamiento, algunos de sus vestigios: su corazón encerrado en una urna en la Parroquia de Salcedo. Amenaza ruinas, está apuntalada.

Hemos visitado Cerponzones, caminando hemos hablado con los vecinos, pertenecían a la asociación “O Chedeiro de Cerponzóns. Nos mostraron diversos cruceros, dignos de estudio y clasificación. Llegamos al “Puente Malvar”. Sencilla descripción “abandono y desinterés en su conservación”. 

Una vecina no se contuvo: -¡Los políticos son cans: “El perro del hortelano, ni comen, ni dejan comer”!


Fotografía: @ Juan José Esperón Recarey

Nos sorprendió. Hemos recogido sus comentarios: Que lo tiene que arreglar la diputación, fomento, patrimonio y entre ellos se marean el asunto y su puente, condenado al derrumbe.

* – ¿La iglesia de Salcedo en ruinas? Allí está el corazón del Arzobispo. ¡Es de vergüenza! Mire, mire, como está el puente. Hay un acuerdo de pleno municipal para solucionarlo. ¡Lo de siempre! Lo enviaron al baúl de los recuerdos. Esto en el año 2016. Ahora viene, ¡si! Vienen los aspirantes y nos consuelan con bellas palabras. ¡¡Queremos hechos!!

* ¡ES UNA VERGÜENZA QUE NO LO CONSERVEN! Recuerda a un pontevedrés que hizo más por la ciudad y provincia que todos sus ídolos. ¡Como es cura! Usted ya sabe. ¿Verdad? Les da alergia todo lo referente al clero.

La imagen habla por sí sola. ¿Por qué nos les autorizan a los vecinos el reconstruirlo? ¿No tenemos una escuela de canteros municipal que pagamos todos los vecinos? ¿Por qué no hablan claro los organismos competentes? 

Definan qué estamento tiene que conservar nuestro patrimonio histórico.

Somos apolíticos. Sentimos un gran pesar el cambiar nombres de lugares por las ideologías del momento. Seamos solidarios y exijamos que se conserve los vestigios de un gran pontevedrés.

El Arzobispo Malvar y su sobrino Pedro Acuña Malvar, gran personaje en la corte de Carlos IV fueron grandes referentes de la historia de Galicia y de España en el siglo XVIII y XIX. Las grandes donaciones de sus familiares para el bien común de este Ayuntamiento. ¿No merecen un reconocimiento? ¿No sería mejor honor conservar el “puente” y restaurar la iglesia en que se bautizó y depositó su corazón?

Esta es una fría realidad en nuestros momentos. De todos dependen que se conserven vestigios de nuestra historia para nuestros descendientes.

 

Pedro de Lorenzo y Macías.



27/11/2017

Hoxe fai dous anos que recibimos o apoio da Tvg coa súa emisión:


http://www.crtvg.es/informativos/vecinos-de-cerponzons-denuncian-a-deterioracion-da-antiga-ponte-e-camino-real-e-reclaman-melloras-de-seguridade-viaria-e-abastecemento-1618641


Apoio de Enrique Ramil


Grazas a Enrique Ramil polo mensaxe de apoio.

Dende a Asociación de Veciños O Chedeiro Cerponzóns agradecemos o teu detalle connosco.


https://www.facebook.com/PonteMalvarCaminoReal/videos/608879335943564/


“¡Salvemos Ponte Malvar !”


Non deixamos que o feismo

se apodere das aldeas.

Salvemos a nosa historia

anque sexa ven pequena.

Salvemos nosos luares.

Salvemos nosas aldeas.

De Cerponzons,San Vicente;

ten unha xoia a salvar.

¡Salvemos a sua ponte!

¡Salvemos Ponte Malvar!

A.Lois.
Este é o meu gran de area en forma de poesía.Una aperta agarimosa,amigo Juan José.



Presentacion de iniciativas no Congreso dos Diputados a través do Diputado Guillermo Meijon Couselo.

GUILLERMO MEIJON COUSELO

27 de XUÑO DO 2017

De Novo da man do Deputado por Pontevedra D. Guillermo Meijon Couselo , perteñecente o Grupo Parlamentario Socialista do Congreso , presenta as siguentes preguntas :


O diputado po Pontevedra Guillermo Meijon Couselo ( PSOE ) presentará próximamente unhas iniciativas no Congreso dos Diputados dirixidos o Ministerio de Fomento con relación a o estado do noso Patrimonio da Parroquia de Cerponzons , en concreto a Ponte Malvar e o seu contorno .

Fai uns meses que mantivemos unha reunión con Guillermo para darlle a coñocer a nosa preocupación polo estado da Ponte Malvar e o tramo antigo da N -550 ( Camiño Real ).

Guillermo estivo percorrendo o lugar e comprobou a alarmante situación da Ponte , tanto pola seguridade para os peons coma para a integridade da Ponte senon se fai unha  urxente rehabilitación.

Hoxe mantivemos unha reunión con Guillermo e nas próximas datas fará unha serie de preguntas o responsable do Ministerio de Fomento relacionadas coa Ponte Malvar e o tramo antigo da N/550 que pasa por o este lugar de Tilve .

Estas son as contestacions que por parte do Ministerio de Fomento se lle enviaron a Mª Olalla Fernández Davila (GMX ) :

Sobre estas duas respostas que lle enviaron a Olalla ,  Guillermo Meijon faralle  unha serie de preguntas para que os responsables do Ministerio de Fomento contesten o seu posicionamento sobre todo o que se está reclamando .

Tamén se procederá por parte do grupo socialista que está representado no Concello de Pontevedra a pedir que se a PONTE MALVAR sexa incluida no catálogo de Bens con protección do Concello de Pontevedra.

DECEMBRO DO 2016

Recordar que dende o ano 2006  aproximadamente , os responsables das diferentes directivas  da Asociación de Veciños O Chedeiro xa veñen reclamando arranxos para este lugar.

https://www.facebook.com/juanjose.esperonrecarey/videos/10206473821663295/

Luisa Marquez , un novo apoio a nosa causa

Unha mostra máis de apoio á nosa causa, https://www.facebook.com/pontemalvarcaminoreal/




Da man de LUISA MARQUEZ RODRÍGUEZ fíxonos chegar esta obra realizada ex proceso para o noso patrimonio cultural da parroquia.



Luisa Márquez é a Coordinadora da Rede de Escolas dá UNESCO de Galicia.



Ademais é profesora no I.E.S. Luís Seoane de Monteporreiro.

Desde a asociación de veciños O Chedeiro agradecémoslle que tivese a xentileza de realizar este traballo referente a nosa Ponte Malvar e así querer darnos desta maneira o seu apoio á nosa reivindicación pola recuperación e arranxo da Ponte Malvar e o Camiño Real.

Grazas Luisa.